شیوه های شکنجه در جمهوری اسلامی


   « ﺍﻣﺎ ﻣﺤﺎﺭﺏ ﺑﻌﺪ ﺍﺯ ﺩﺳﺘﮕﻴﺮ ﺷﺪﻥ ﺗﻮﺑﻪ ﺍﺵ ﭘﺬﻳﺮﻓﺘـﻪ ﻧﻤـﻲ ﺷـﻮﺩ ﻭ ﮐﻴﻔـﺮﺵ ﻫﻤـﺎﻥ ﺍﺳـﺖ ﮐـﻪ ﻗﺮﺁﻥ  ﺑﻴﺎﻥ ﻣﻲ ﮐﻨﺪ، ﮐﺸﺘﻦ ﺑﻪ ﺷﺪﻳﺪﺗﺮین ﻭﺟﻪ ﺣﻠﻖ ﺁﻭﻳـﺰﺍﻥ ﮐـﺮﺩﻥ ﺑـﻪ ﻓﻀـﺎﺣﺖ ﺑـﺎﺭﺗـﺮﻳﻦ ﺣﺎﻟﺖ ﻣﻤﮑﻦ ﻭﺩﺳﺖ ﺭﺍﺳﺖ ﻭﭘﺎﻱ ﺁﻧﻬﺎ ﺑﺎﻳﺪ ﺑﺮﻳﺪﻩ ﺷﻮﺩ…ﺗﻌﺰﻳﺮ ﺑﺎﻳﺪ ﭘﻮﺳﺖ ﺭﺍ  ﺑـﺪﺭﺩ ﻭ  ﺍﺯ ﮔﻮﺷـﺖ ﻋﺒﻮﺭ ﮐﻨﺪ ﻭ ﺍﺳﺘﺨﻮﺍﻥ ﺭﺍ ﺩﺭﻫﻢ ﺷﮑﻨﺪ.» ( ﮐﻴﻬﺎﻥ  ۲۸ ﺷﻬﺮﻳﻮﺭ ۱۳۶۰ ﻣﺤﻤﺪﻱ  ﮔﻴﻼﻧﻲ  ﺭﺋﻴﺲ ﺩﺍﺩﮔﺎﻩ ﻫـﺎﻱ ﺍﻧﻘﻼﺏ ﺍﺳﻼﻣﻲ ﻭ ﺁﻥ ﺯﻣﺎﻥ، ﻋﻀﻮ ﺷﻮﺭﺍﻱ ﻧﮕﻬﺒﺎﻥ ﮐﻨﻮﻧﻲ) « ﻳﮑﻲ ﺍﺯ ﺍﺣﮑﺎﻡ ﺟﻤﻬﻮﺭ ﻱ ﺍﺳﻼﻣﻲ  ﺍﻳﻦ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﻫﺮ ﮐـﺲ ﺩﺭ ﺑﺮﺍﺑـﺮ ﺍ ﻳـﻦ ﻧﻈـﺎﻡ ﺍﻣـﺎﻡ ﻋـﺎﺩﻝ ﺑﺎﻳﺴﺘﺪ. ﮐﺸﺘﻦ ﺍﻭ ﻭﺍﺟﺐ ﺍ ﺳﺖ. ﻭ ﺯﺧﻤﻲﺍﺵ ﺭﺍ ﺑﺎﻳﺪ ﺯﺧﻤﻲ ﺗﺮ ﮐﺮﺩ ﮐﻪ ﮐﺸـﺘﻪ ﺷـﻮﺩ…ﺍ ﻳـﻦ ﺣﮑـﻢ ﺍﺳـﻼﻡ ﺍﺳــﺖ ﭼﻴـﺰﻱ ﻧﻴﺴــﺖ ﮐــﻪ ﺗــﺎﺯﻩ ﺁﻭﺭﺩﻩ ﺑﺎﺷــﻢ. ( ﮐﻴﻬــﺎﻥ ۲۹ ﺷــﻬﺮﻳﻮﺭ۱۳۶۰ ﻣﻮﺳــﻮﻱ ﺗﺒﺮﻳــﺰﻱ ﺩﺍﺩﺳﺘﺎﻥ ﮐﻞ ﺍﻧﻘﻼﺏ ﺍﺳﻼﻣﻲ ﺩﻳﺮﻭﺯﻱ ﻭﺍﺻﻼﺡ ﻃﻠﺐ ﺍﻣﺮﻭﺯﻱ !   
ادامه مطلب :

ﺷﻴﻮﻩﻫﺎﻱ ﺷﮑﻨﺠﻪ ﺩﺭﺟﻤﻬﻮﺭﻱﺍﺳﻼﻣﻲﺍ ﻳﺮﺍﻥ

نخستین ترورهای فردی سیاسی و کشتارهای جمعی در جامعه"مدنی" جمهوری اسلامی «نوشته باقر مؤمنی»