۱۳ آذر روز”نه” به سانسور ،”آری” به آزادی

اعتراض به سانسور همواره در مرکز فعالیت­های نویسندگان و هنرمندان مترقی و متعهد درسراسر جهان بوده است. چه آنانکه  صرفا به هنرشان تعهد واقعی داشته اند، و چه هنرمندانی که باورمند حقوق انسانی بوده­ اند. آنها برای پایان دادن به حیات سانسور در جامعه، به شیوه های گوناگون کوشیده اند. این تلاش در ایران به شکل جدی تر در جریان بوده است.
آذر ماه سال قبل، همزمان با بزرگداشت روز مبارزه با سانسور بیانیه ای با امضای یک صد و هفتاد نویسنده انتشار یافت که خواست مبرم آن ممنوعیت سانسور پیش و پس از انتشار کتاب بود . در یک سال گذشته  نویسندگان و هنرمندان بسیاری در مخالفت با سانسور سخن گفتنه اند یا نوشتند و میزان اعتراض و انتقاد به سانسور به مراتب بیشتر از سالهای گذشته  بوده است . اثرات آن را میتوان در واکنشهای متولیان دولت جدید مشاهده کرد. وزیر ارشاد در شروع کار خود به صف منتقدان سانسور پیوست و با این کار نشان داد که ادامه ی سانسور به شکل موجود برای حاکمیت بسیار سخت شده است. گرچه به زودی معلوم شد که ژست انتقادی ایشان نمایشی بیش نیست، با این حال با برخاستن صدای انتقاد از تریبون دولتی آواهای در گلو مانده ی بیشتری در جامعه طنین انداز شد. گزارش و خبر و مقاله و مصاحبه در باره ی سانسور در نشریاتی به چاپ رسید که تا پیش از این حتی واژه ی سانسور را به کار نمیبردند  . نامه ی سرگشاده ی دویست و چهار نویسنده به وزیر ارشاد در این دوره منتشر شد. امضا کنندگان پیشنهاد داده بودند که مجوز کتاب برداشته شود و نویسندگان مسئولیت عبور از ضوابط سانسور را خود به عهده بگیرند.  کانون نویسندگان ایران نیز همواره خواستار لغو هر گونه سانسور در جامعه و خواهان آزادی بیان بی هیچ حصر و استثنا برای همگان بوده است  .
با آنکه اعتراض ها و انتقادها توانسته است جلوی پیشروی بیشتر سانسور دولتی را بگیرد و شکل گیری این اعتراض ها خود دست آوردی است، اما هنوز دَر بر همان پاشنه میچرخد و همچنان آثار نویسندگان و هنرمندان و صداهای دیگر سانسور میشود؛ همچنان  کتابها با تیراژهای  نازل چاپ میشود و سینماها خالیتر ، تئاتر از نفس افتاده تر، موسیقی کم نواتر، و . . .  سانسور موجب بی اعتبار شدن شدید هنر و ادبیات نزد مردم به شده است. با این حال برای برداشتن سایۀ سنگین سانسور از سر هنر و ادبیات و کنار زدن  این پدیدۀ شوم از جامعه، تنها راه گسترش و همسو کردن اعتراض هاست. 13 آذر روز چنین کاری است. روزی که صداهای اعتراض به هر نوع سانسور، طلب آزادی بیان بی هیچ حصر و استثنا را به فریادی یگانه مبدل میکند. 13 آذر روز “نه” به سانسور، “آری” به آزادی بیان است .
کانون نویسندگان ایران روز سیزدهم آذر، روز مبارزه با سانسور، را گرامی میدارد و این روز را به همه ی کوشندگان آزادی بیان تبریک میگوید.

گرامی باد 13 آذر روز مبارزه با سانسور  !
9/آذر/1392         کانون نویسندگان ایران