پيامهاى رسيده به مناسبت درگذشت زنده ياد يداله خسروشاهي

 

 

اتحادیه آزاد کارگران ایران – حزب رنجبران ایران – دبیر تشکیلات خارج از کشور حزب کمونیست کارگری کوردستان – رضا شهابی عضو هیات مدیره سندیکای کارگران شرکت واحد تهران – احمد بخردطبع – پروانه بکاه – ساسان دانش – حسن حسام – بهروز عارفی – ابراهیم آوخ – بیژن سعید پور – بهروز فراهانی – خسروشاکری زند –  شهین هیرمن پور- بیژن هیرمن پور- شهاب برهان – هوشنگ سپهر- علی پیشگاه – مسعود علوی بحرینی – علی کریمی – حشمت محسنی – یوسف اردلان – شعيب زكريائي- كانون مدافعان حقوق كارگر – مسؤل روابط عمومی سندیکای هفت تپه – کمیسیون کارگری سازمان اتحاد فدائیان خلق ایران – علی‌اصغر سلیمی – فریدون احمدی – محمد اعظمی- رضا اکرمی- فردوس جمشیدی رودباری- بهروز خلیق-فرهمند رکنی- اکبر سیف – جمشید طاهری پور- مجید عبدالرحیم پور – مسعود فتحی- صادق کارگر- مازیار کاکوان – بهزاد کریمی – پرویز نویدی – سندیکای کارگران شرکت واحد – وبسایت جمهوری شورایی – یادی از زندان شاه و یدالله خسروشاهی نماینده تیپیکال طبقه کارگر ایران- همنشین بهار – کامران نیری – نسان نودينيان – خانواده محمد عبدی پور – سازمان دمکراتیک – ضدامپریالستی ایرانیان در انگلستان – عباس فرد، بهمن شفیق – محسن فومنی، اصغر بی‌نیازان، نقی حمیدیان، امیر مومبینی – محمود قزوینی – على پيچگاه‌ و صديق جھانى – یوسف اردلان – کمیته ی هماهنگی برای کمک به ایجاد تشکل های کارگری – خانواده محمود صالحی – لیلا دانش – کمیته مرکزی سازمان کارگران انقلابی ایران ( راه کارگر ) – کورش مدرسی – مسئولان سایت آذرخش – حزب كمونيست ايران (ماركسيست _ لنينيست _ مائوئيست) – کمیته همبستگی باکارگران ایران- هامبورگ – کانون زندانیان سیاسی ایران(در تبعید) – امیر پیام – مظفر فلاحی و خانواده – کمیته اجرایی حزب کمونیست ایران – فعالین جنبش لغو کار مزدی – دفتر سیاسی کومله زحمتکشان کردستان – سايت شهرگان – شورای پشتیبانی از مبارزات مردم در ایران – تورنتو- کانادا – جمعي از كارگران ايران خودرو – مهدی سامع – جمعی از فعالین کارگری – محسن خوش بین – نهادهای همبستگی با کارگران ایران – جمعی از کارگران پیشرو تبعیدی /سوییس –  روند سوسياليستی کومه‌له – حزب كمونيست ايران – حكمتيست.

 

در گذشت یدالله خسروشاهی را به خانواده او و دوستان و یارانش تسلیت میگوئیم

یدالله خسروشاهی از فعالین شورای کارکنان سراسری نفت  در اوایل انقلاب ویکی از فعالین کارگری در تبعید  روز 15 بهمن ماه 88 در شهر لندن درگذشت.
تلاش و مبارزه یدالله خسرو شاهی  و یارانش در قبل و بعد از انقلاب 57 بخش مهمی از تاریخ مبارزه طبقه کارگر ایران برای برپائی دنیایی عاری از ستم و
استثمار است. ما یاد و نقش یدالله در این مبارزات را بزرگ و گرامی میداریم و در گذشت وی را به خانواده عزیز یدالله و دوستان و یارانش تسلیت میگوئیم

اتحادیه آزاد کارگران ایران – 21 بهمن ماه 88

 

بدرودرفیق

 

 

 

 

یکشنبه 18 بهمن1388

با نهایت تاسف خبرسکته مغزی وبعد مرگ رفیق یدالله خسرو شاهی را شنیدیم .

بسیارتاسف بار بود برایمان که میشنیدیم که کارگری آگاه رفیقی رزمنده و رهبری سخت کوش را دیگر در میان خود نبینیم به همین دلیل خبر مرگ این رفیق گرامی ما را دچار شوک کرد ولی رفیق یدالله در میان ما جاودانه است رفیق یدالله با استقامت و پایداریش در زندانهای  دو حکومت سرمایه داری پادشاهی و اسلامی خود را جاودانه کرد .

تا ستم  طبقاتی وجود داشته باشد ‌‌‌تا آپاتاید جنسی ملغی نشده باشد و تا لغو مالکیت خصوصی در هر اعتراض و هر تضاهراتی در هر متینگ اعتراضی ما این رهبر طبقه کارگر رادر کنار خود حس میکنیم واز همین امروز و در فردای آزادی طبقه کارگر بشتر ازایشان تجلیل می کنیم .

ما اعضای شورای زنان فقدان تاسف بارازدست دادنرفیق یدالله را به خانواده رفیق جانباخته و فعالین کارگری و همه انسانهای برابری طلب تسلیت میگوییم .

شورای زنان

بازگشت به بالا

 

به مناسبت درگذشت یدالله خسروشاهی
 

یدالله خسروشاهی، فعال کارگری روز۵ شنبه ۴ فوریه ۲۰۱۰ براثر سکته مغزی درسن ۶۷ سالگی درلندن درگذشت.

وی ازجمله کارگران آگاهی بود که به اهمیت متشکل شدن کارگران توجه داشت و درایجاد سندیکای شرکت نفت درپالایشگاه تهران درسال ۱۳۴۹ فعالانه شرکت نمود. دردهه ی ۱۳۵۰ به خاطر سازماندهی اعتصاب دراین پالایشگاه توسط ساواک دستگیر و به ۱۰ سال زندان محکوم شد و درآستانه ی انقلاب همراه دیگر زندانیان سیاسی از زندان آزاد شد و در درسازماندهی مبارزات کارگران شرکت نفت نقش موثری داشت.

وی باردیگر درسال ۱۳۶۱ توسط واواک دستگیر  و تا سال ۱۳۶۵ در زندان ماند و پس از آزادی به خارج ازکشوررفت و درآنجا نیز به مبارزه علیه رژیم جمهوری اسلامی ادامه داد.

حزب رنجبران ایران درگذشت این فعال کارگری را به کلیه ی کارگران ایران و به خانواده وی تسلیت می گوید و مطمئن است که جای خالی یدالله درجنبش کارگری توسط کارگران دیگر پرخواهدشد. یادش گرامی باد!

حزب رنجبران ایران ـ ۶ فوریه۲۰۱۰(۱۷ بهمن ۱۳۸۸

بازگشت به بالا

 

بمناسبت درگشت یکی از رهبران کارگران نفت ایران یدلله‌ خسروشاهی

از طرف حزب کمونیست کارگری کوردستان( عراق)

به‌ رفقای "اتحاد بین المللی در حمایت از کارگران ایران" و خانواده‌ رفیق یدلله‌ خسروشاهی

ما در سالهای گذشته‌ از طریق رفقای کمونیست کارگری در ایران با شخصیت و تاریخ مبارزاتی‌ و ایستادگی رفیق یدلله در دفاع از کارگران نفت و  نقش او را  در جنبش طبقه‌ کارگر در ایران‌ اشناشدیم.  در ان لحظه‌ به‌ بعد دیگر رفیق یدلله با ما بیگانه‌ نبود. او اگرچه‌ در تماس فیزیکی با ما نبود اما همیشه‌ مثل یکی از رفقای ما درمیان ما‌ حضورداشت.

امروز با درمیان رفتن این رفیق عزیز، جنبش کارگری و طبقه‌ کارگر ایران یکی از رهبران اگاه و پیگیر خودرا از دست داد.

از جانب حزب کمونیست کارگری  کوردستان- تشکیلات خارج از دست دادن این رهبر سرشناس و دلسوز طبقه‌ کارگر را به خانواده گرامی او و به‌رفقای "اتحاد بین المللی در حمایت از کارگران ایران" تسلیت میگویم.

محسن کریم

دبیر تشکیلات خارج از کشور

حزب کمونیست کارگری کوردستان

7 فبریه‌ 2010
بازگشت به بالا

 

 یاد یدالله خسروشاهی جاویدان است

خبر درگذشت زنده یاد آقای یدالله خسرو شاهی پیشکسوت جنبش کارگری ایران موجب تاثرعمیق و تاسف فراوان شد و من و همکارانم را در اندوه عمیق فروبرد.

اینک ضمن عرض تسلیت ، مراتب همدردی خود را نسبت به خانواده ی آن زنده یاد و جنبش کارگری ایران و دیگر سوگواران ابراز می دارم.

یدالله خسروشاهی حدود 40 سال از عمر خود را با افتخار برای کارگران و هم طبقه ای های خود وقف کرده بود و اینجانب امیدوارم که من و دیگر کارگران بتوانیم از تجربیات و روش های شرافت مندانه زندگی و مبارزه آن انسان صادق و شریف درس بگیریم.

یادش گرامی  ، راهش پررهرو

رضا شهابی عضو هیات مدیره سندیکای کارگران شرکت واحد تهران

 

بازگشت به بالا

 

بیاد رفیق عزیز یدالله خسروشاهی

 

جنبش کارگری ایران سوگوار است. رفیق مبارز یدالله خسروشاهی، روز پنجشنبه 15 بهمن 1388، برابر با چهارم فوریه 2010، از میان ما رفت. رفیق یدالله سال ها علیه اختناق سیاسی و بهره کشی از انسان های کار و زحمت در نظام سرمایه داری در ایران و جهان بی امان مبارزه کرد و در فرازونشیب زندگی پر شور مبارزاتی اش هزینه های سنگینی را متحمل شد.

او زندانی سیاسی دو نظام سلطنتی و جمهوری اسلامی بود و به دلیل دفاع قاطعانه از کارگران و زحمتکشان جامعه و شرکت در ایجاد تشکل های مستقل کارگری نظیر "شوراهای کارکنان صنایع نفت" که خود نیز نماینده کارگران صنعت نفت ایران بود، مورد خشم رژیم سرمایه داری جمهوری اسلامی قرار گرفت. او بعد از تحمل زندان، سرانجام مجبور به ترک ایران شده و به خارج از کشور پناه برد. او تا آخرین لحظه حیات دمی از مبارزه علیه بیدادگری کارفرمایان و نظام سرمایه داری غافل نماند و یکی از بنیان گذاران "اتحاد بین المللی در حمایت از کارگران در ایران" بود.

ما جمعی از مدافعین حقوق کارگران ایران در خارج از کشور، فقدان این رفیق مبارز را ضایعه ای برای جنبش کارگری ایران دانسته و با عزمی راسخ تر و اتحادی مستحکم تر از گذشته، راهش را در جهت احقاق حقوق کارگران و مبارزه علیه نظام سرمایه داری ادامه خواهیم داد. یادش گرامی باد.

امضاها :

احمد بخردطبع – پروانه بکاه – ساسان دانش – حسن حسام – بهروز عارفی – ابراهیم آوخ – بیژن سعید پور – بهروز فراهانیخسروشاکری زند –  شهین هیرمن پور- بیژن هیرمن پور- شهاب برهان-  هوشنگ سپهر-  علی پیشگاه  – مسعود علوی بحرینی – علی کریمی – حشمت محسنی – یوسف اردلان –

بازگشت به بالا

با اندوه فراوان باخبر شديم يدالله خسروشاهي، رفيق مبارز و آزاديخواه  پرسابقه ي كارگري در شهر لندن درگذشته است. اين ضايعه كه موجب از دست رفتن يكي از نظريه پردازان و سازمان دهندگان جنبش هاي حق طلبانه ي كارگري شده ، براي جامعه ي ايران ، به ويژه همه ي جريان هاي كارگري، خسراني بزرگ به حساب مي آيد.

با اين وصف زنده ياد يدالله خسروشاهي در طور زندگي پربار و پرتكاپوي خود چه در ايران و چه در تبعيد به قدر كافي شاگردان و همراهان عدالت جو داشته است كه ما را به ادامه ي راه او اميدوار كند.

بار ديگر اين ضايعه را به همسر گرامي او ، خانواده و دوستانش تسليت مي گوييم و آرزومند ادامه ي راه او براي بهزيستي مردم و كارگران هستيم.

كانون مدافعان حقوق كارگر

16 بهمن 1388 

بازگشت به بالا

 

او رفت، اما در بالندگی ما سهیم بود

یداله خسروشاهی، سندیکایی دیروز و کسی‌ که در زمان رژیم پهلوی نقش بسیار مهمی در شکلگیری اعتصابات شکوهمند کارگران نفت داشت، درحالی ما را ترک کرد که نسل جدیدی از تبار فعالین کارگری جایش را پرنموده اند. با اینکه اهداف ما کارگران در وضعیت کنونی هنوز هم همان خواسته های حداقلی است و محدود به دریافت ابتدایی ترین حقوق صنفی است، اما جنبش کارگری گرچه از لحاظ زایش نسل جدید و پیشرو گام های مهمی را در سال های اخیر برداشته است، ولی به تجارب فعالین با سابقه ای مانند یداله نیازمند است.

نسل جدید فعالین کارگری با حفظ استقلال خود، خویشتن را در تنگنای انواع ایدئولوژی ها و احزاب غیرکارگری قرار نمی دهند. این نشاندهنده بلوغ کارگر امروز ایران است. در پیدایش این تکامل تاریخی یداله خسروشاهی و دیگر یاران نقش بسیار مهمی داشتند.

درگذشت یداله را به خانواده محترم و تمام فعالین سندیکایی تسلیت می گوییم.

رضا رخشان

مسؤل روابط عمومی سندیکای هفت تپه

20/11/1388 

بازگشت به بالا

 

یدالله خسروشاهی آن گونه که زیست، آن گونه که ماندگار شد

سحرگاه پنج شنبه 15 بهمن ماه، قلب یدالله خسرو شاهی انسانی متعهد ، مسئول و از مبارزین و فعالان سیاسی و از رهبران جنبش کارگری و سازمانگری توانا از طپش باز ایستاد.

یدالله خسروشاهی از «اعماق» برخاست و نوید فردای شایسته انسان را بشارت می داد.

یدالله خسروشاهی بسیار زود و در سن 14 سالگی با دنیای رنج و کار آشنا گردید و به عنوان کارگر تعمیرات پالایشگاه آبادان شروع به کار نمود. او با زندگی در میان کارگران و مردم تهیدست آبادان، مبارزه با فقر و نابرابری و بی حقوقی و ازخود بیگانه شدن انسان ها را آغاز کرد. در شرایطی که وضع زندگی کارگران و مردم تهی دست آبادان بسیار سخت و مشقت بار بود و اکثرآ مجبور بودند در یک اتاق اجاره ای با زن و بچه، بدون آب و برق به سر ببرند و حتی باید آب را به اصطلاح از «بمبو» سر کوچه بیاورند. در مقابل،غارت سرمایه های مردم وحیف و میل آن و برخورداری ازامکانات مورد استفاده از سوی مدیران کنسرسیوم نفت وعوامل وعناصر رژیم و … حد ومرزی نمی شناخت.چنین واقعیت هائی او را به مبارزه برای از میان برداشتن نابرابری و بی حقوقی فرا می خواند.

اولین نمود فعالیت اجتماعی وی، پیوستن به صندوق همیاری کارگری بود. در اردیبهشت 1350 به نمایندگی از سوی کارگران پالایشگاه تهران به دبیری سندیکا کارگران پالایشگاه برگزیده شد. در سازماندهی اعتصاب کارگران در سال 1353 نقش موثر داشت و بهمین دلیل دستگیر و روانه اوین گردید. در فرودین 1357 با آغاز و گسترش مبارزات مردم علیه استبداد نظام سلطنتی از زندان آزاد گردید.

او در زندان های شاه شکنجه های بسیار را تاب آورد، آنگونه که آثار آن تا روزی که زنده بود بر وی نمایان و به ناچار مجبور به جراحی قلب گردید،و ملزم به استفاده ازداروهای مختلف می گردید.

دو سال پس از ضربات ساواک به سندیکای کارگران پالایشگاه و اعلام انحلال آن از سوی وزارت کار رژیم شاه و همچنین دستگیری و زندانی کردن تعدادی از فعالین سندیکا، تلاش گروهی از فعالان سندیکا توانست سندیکا راحول خواسته های اقتصادی و رفاهی خود بازسازی کند. رفیق یدالله خسرو شاهی در سازماندهی تحصنی که در هفدهم شهریورماه 1357از سوی خانواده های کارگران پالایشگاه که فاقد مسکن بودندودرمقابل پالایشگاه تهران صورت گرفت، نقش اساسی داشت. گرچه این حرکت کارگران پالایشگاه با تانک های فرماندار حکومت نظامی تهران روبرو گردید. اما اعتصاب تمامی کارگران پالایشگاه راموجب گردید. در تداوم این حرکت «سندیکای مشترک کارکنان صنعت نفت» متولد شد و در ادامه اعتصاب گسترده کارگران نفت، «سندیکای مشترک» سازمان داده شد.

با گسترش مبارزات مردم و همچنین اعتصابات گسترده و سراسری کارگران در یازدهم آذرماه سال 1357 و با اعتصاب سراسری نفتگران با شعار «از بهر ملک و ملت، ما شیر نفتو بستیم» گام های مهمی در سرنگونی رژیم پهلوی برداشته شد. با سقوط نظام شاهنشاهی «شورای سراسری کارکنان نفت» برپا گردید تا خواست ها و مطالبات کارگران را پیگیری ومتحقق سازد. اما تازه بقدرت رسیدگان با مصادره انقلاب و برپا کردن «دادگاه های انقلاب»، تشکل های کارگری و از جمله «شورای صنعت نفت» را غیرقانونی و منحل اعلام کردند. فعالین شوراهای نفت در تمام کشور توسط عناصر انجمن های اسلامی و سربازان گمنام امام زمان شناسائی، دستگیر و روانه زندان شدند.

یدالله خسروشاهی نیز در دی ماه 1360 دستگیر و روانه زندان اوین گردید و در 24 فروردین 1362 با «مشت و لگد و دست و پا و صورت خونین و با لگد از اوین» آزاد شد و ناگزیر راه تبعید را گزید. در تبعید لحظه ای از پشتیبانی و حمایت از مقاومت و مبارزات کارگران غافل نبود.« انجمن کارگران پناهنده ومهاجر» و انتشارنشریه «کارگر تبعیدی» ازجمله کوشش های وی در حمایت از جنبش کارگری ایران است. برپائی «بنیاد کار» بر دامنه تلاش برای گسترش بحث های نظری و پشتیبانی عملی از جنبش کارگری افزود. این تلاش ها در شناساندن جنبش کارگری ایران به نهادهای کارگری بین المللی و جلب حمایت از جنبش کارگری ایران در کشورهای اروپا و آمریکای شمالی انجامید.بربستر چنین تلاش هائی «اتحاد بین المللی در حمایت از کارگران در ایران» بر پا گردید .

یدالله خسروشاهی از فعالین و سازمانگران توانا و از رهبران جنبش کارگری و ازمدافعین حقوق کارگران و زحمتکشان بود. او سالیان متمادی از عمر خود را در زندان های رژیم نظام شاهنشاهی و بعدآ در جمهوری اسلامی گذراند. زندگی سراسر مبارزه رفیق یدالله از سالهای دور تا هنگام گریز ناگزیر از کشور و پس از آن در تبعید از او، چهره ای ماندگار در جنبش مردم ایران و بخصوص در تاریخ مبارزات جنبش کارگری خلق کرد. غربت، تبعید و هجران هم نتوانست او را از پیش تر رفتن باز دارد. رفیق یدالله کارگران را متحد می خواست و چاره رنج ایشان را در تشکیلات می جست. او پیگیرانه برپائی تشکل مستقل کارگری را از سوی کارگران پی می گرفت و از هیچ تلاش و کوششی در این عرصه فروگذار نکرد.

رفیق یدالله هیچ گاه در برابر دشمنان کارگران و زحمتکشان سرخم نکردو از آرمان هایش روی برنتافت. آموخته های او که از ژرفای تجربه و مقاومت و مبارزه برمی خواست بی هیچ دریغی، در خدمت، پیش روی جنبش کارگری قرار داشت و دارد. همچنین صبوری رفیقانه ، متانت و همدلی، همبستگی و وحدت؛ صداقت و فروتنی رفیق یدالله خسرو شاهی ،از وی سیمائی مورد اعتماد و دوست داشتنی فراهم ساخت. او فریاد و صدای بی حقوقان، بی صدایان و تهی دستان بود. همانگونه که خود می گفت، جنبش حق طلبانه و آزادیخواهانه مردمان کشورمان که می کوشد، بر زندگی رژیمی که حق حیات توده ها را بازیچه قرار داده، نقطه پایان بگذارد، همه آرزوها و رؤیاهایش را دستیافتنی می سازد.

رفیق یدالله خسروشاهی در تجربه هایش در دفاع از مقاومت و مبارزه کارگران و در مبارزات هم اکنون جاری مردم، کارگران و زحمتکشان کشورمان برای فردائی شایسته و انسانی تر، زنده و ماندگار خواهد بود. او ستاره ای درخشان از سیمای مبارزه و مقاومت مردم ایران بود و خواهد بود.

بی گمان بریک نکته مهم نیز باید تاکید کرد، همان گونه که رفیق یدالله خسرو شاهی خود می گفت«فعالیت و تلاش های خود را مدیون از خودگذشتگی همسرم، جهان می دانم و بدون وجود او من قدرت پیش برد مبارزات و استقامت در برابر ناملایمات را نداشتم. می خواهم بگویم هستی من در گرو ازخودگذشتگی و پذیرش تمامی ناملایمات و مسئولیت فرزندان از طرف او بوده است و همه زندگی تا به امروز را به او مدیونم».

از این رو ما صمیمانه برای همه اعضا خانواده رفیق یدالله خسروشاهی آرزوی بهرزوی و نیک بختی داریم و همچنین نسبت به شخصیت توانای همسر رفیق یدالله خسرو شاهی ادای احترام داریم و به آنان تسلیت می گوییم و خود را در اندوهشان همدل و سهیم میدانیم.

کمیسیون کارگری سازمان اتحاد فدائیان خلق ایران، فقدان رفیق یدالله خسروشاهی را ضایعه ای بزرگ و جبران ناپذیر برای جنبش مردم و به ویژه جنبش کارگری ایران می داند و یاد وی را گرامی می دارد و ارج می نهد.

یاد و نامش گرامی باد.

کمیسیون کارگری سازمان اتحاد فدائیان خلق ایران

بازگشت به بالا

 

 

 

 

 

در سوگ زنده یاد یدالله خسروشاهی
علی‌اصغر سلیمی

در سوگ زنده یاد یدالله خسروشاهی، مبارز دلیر جنبش کارگری و سندیکایی ایران

درگذشت مبارز دلیر و خستگی ناپذیر جنبش کارگری و سندیکایی ایران را به همسر و فرزندان و کلیه یاران و پیکارگران جنبش کارگری و سندیکایی و ازادیخواهان ایران تسلیت می‌گویم.

در غم درگذشت یدالله، پیامهای تسلیت فراوانی از سوی بسیاری شخصیتها و نهادها، در رسانه ها آمده است که نشانگر قدردانی شایسته از شخصیت این مبارز پرتلاش کارگری و سندیکایی میهنمان است. رفیق یدالله خسروشاهی با بیش از چهار دهه مبارزه پیگیرانه در کلیدی ترین بخش صنعت ایران (نفت) و کار موثر در جنبش کارگری به یک چهره ملی و میهنی تبدیل شد.

در این دو سه روزه پس از درگذشت او توانستم بخشی از خاطرات آن سالها را که سراسر ذهنم را به خود مشغول کرده است، مرور کنم. میکوشم که حداقل دوره کوتاهی از عمر یدالله، که البته سالهای بسیار مهمی از زندگیش نیز بودند را، به رشته تحریر بکشم.کوششم در این نوشتار مختصر این است که بیان نگاه یدالله به زندگی و جنبش و سختی های آندوره، به مبارزان و رهبران جنبش کمک رساند، بویژه در فراز کنونی که جنبش مردمی گام به گام حیات ننگین و چرکین رژیم ولایت فقیه و تاریکخانه های انحصارات بزرگ سرمایه های مالی و رانت خواران نفتی را در می نوردد.

بحران سیاسی، اقتصادی و اجتماعی ایران موجب افزایش نرخ تورم، ورشکستگی واحدهای تولیدی و خدماتی، اخراج های دستجمعی، تعویق و عدم پرداخت حقوق و مزایای کارگران و کارمندان و خلاصه فشار روزافزون به کارگران و کارمندان و زحمتکشان گردیده است. یدالله در سالهای مهاجرتش همیشه به فکر چاره و .تدبیر و سازماندهی تلاشهای کارگران.میهن بود.

در آبان ۱۳۵۷ نام یدالله خسروشاهی را به همراه نام دیگر زندانیان سیاسی آزاد شده، از زفقا شنیدم. ما در آن زمان بعنوان فعالان سیاسی چپ و فدائی مدام با موتور در کارخانه ها و محلات تهران، از چیت سازی تا پالایشگاه و دخانیات و کارخانه های جاده کرج و جاده ساوه و کوره پز خانه در حرکت بودیم و همراه با صدها فعال دیگر دموکرات و چپ در کار پیشبرد و سازماندهی جنبشی بودیم که بطور مدام در حال گسترش بود.در رابطه با هسته اعتصابی که از میان کارگران و کارمندان شرکت نفت و دانشجویان پیرو جنبش چپ جهت پیشبرد مبارزه، جمع آوری کمک های مالی و برپائی صندوق های حمایت از جنبش کارگری و سندیکایی تشکیل یافته بود، با زندانی سیاسی آزاد شده و کارگر نفت تهران، یدالله، در ارتباط قرار گرفتم. در این هسته و این حرکت مشترک سراسری یدالله و دیگر فعالین جنبش کارگری، مانند حشمت رئیسی و رضا کیائی، نقش برجسته ای در پیش برد امور داشتند.
پس از بنیانگذاری جمهوری اسلامی، در هنگامه ای که بنیادگرایان اسلامی، بجای اینکه تابوت رژیم سلطنتی ستم شاهی را با درس عبرت گیری از سرنوشت دیکتاتورهای بزرگ به تاریخ بسپرند، خود با ریختن خون دگراندیشان و دموکراتهائی که از بانیان جنبش مردمی بودند، بساط دیکتاتوری جدید و استبداد دینی بمراتب خشن تری را تدارک میدیدند. جنبش کارگری و سندیکائی و بویژه صنعت نفت از اولین سنگرهایی بود که مقاومت را در مقابل این روند آغاز کرد.

تصفیه های پی درپی و فشارهای مداوم رژیم در پالایشگاههای نفت در تهران و شهرهای جنوبی ایران جزء اولین برنامه های سرکوب رژیم جمهوری اسلامی محسوب میشدند. هسته اعتصابی قبل از انقلاب در نفت تهران همراه و به موازات خیزش اتقلابی و توان تازه برآمده از انقلاب که بصورت مخزن انرژی به جنبش کارگری و سندیکایی پمپ شده بود، ابتدا به ایجاد سندیکاهای بخش های گوناگون پالایشگاه از تولید، پخش و توزیع اقدام نموده و سپس به ایجاد شورای سراسری کارکنان نفت و گاز و پتروشیمی مبادرت ورزید. این شورا در شهرهای نفتی و پالایشگاهی سراسر ایران، از جمله در آباذان وشیراز و …، فعال بود و نیروهای جنبش را گرد خود فراهم می آورد.یدالله در آن میان چهره شناخته شده ای بود و در هدایت و رهبری این شبکه نقش مهمی ایفا میکرد.

در تهران تشکیلات سندیکایی و شورائی نفت توسط فعالان کارگری و تکنسین ها و مهندسین هدایت می‌شد. در تمام مدت زمان سالهای ۱۳۵۷ ببعد هسته قوی چپ که متشکل از یدالله و عده دیگری از مبارزان پالایشگاه تهران بود، در سازماندهی و هدایت امور این تشکیلات نقش مهمی ایفا میکرد. از سوی دیگر انجمن اسلامی ، شورای اسلامی پالایشگاه، کمیته انضباطی، گارد ویژه پالایشگاه و خانه کارگر تهران هر یک بنوبه خود در دایره عملشان با سندیکای واقعی و شورای سراسری مقابله میکردند و به انحاء گوناگون در صدد کارشکنی ها و حذف و دستگیری چهره های اصلی حرکت نفت بودند. در این رابطه میتوان از دستگیری زنده یاد مهندس رضا کیایی در سال ۱۳۶۰ نامبرد که به اعدام وی در اعدامهای دستجمعی سال ۱۳۶۷ انجامید، و نیز از توبیخ های پیاپی یدالله توسط کمیته انضباطی تا قبل از سال ۱۳۶۱ نام برد. من شخصا در سال ۱۳۶۲ شاهد نفوذ یدالله در سالهای پس از ۱۳۵۷ بر فعالین جنبش نفت در شهرهای دیگر بودم که به چه سان آنان سالها توصیه های وی را در امور سندیکایی با احترام بکار میگرفته اند. بالاخره یدالله را در سال ۱۳۶۱ دستگیر نمودند.

در این روزها اشخاص و نهادها و سازمانهای سیاسی گوناگون که در دوره های مختلف با یدالله، این مبارز پرتلاش همکاری هایی نموده‌اند یاد او را گرامی داشته‌اند. اما حرفهایی هم وجود دارد که شاید شنیدن آنها در مورد این یار دلسوخته، رازآموخته و زبان دوخته جنبش سندیکایی برای عده ای درس آموز باشد. یدالله به معنای کلاسیک کلمه مبارز سندیکایی بود. او در آن زمان زیاد در مسائل نظری جنبش دموکراتیک دقیق نمیشد، ولی بهنگام پیاده کردن و انطباق عملی خط مشی به ضعف آن واقف میگردید و با آن مقابله میکرد و از این طریق ارتباط جنبش کارگری و جنبش دموکراتیک را بدقت می کاوید. او در مبارزه رودررو بین رژیم جمهوری اسلامی و کارگران شاهد بود که چگونه رژیم با نهایت اعمال فشار و سوء استفاده از کارگران و بویژه از سوی وزارت نفت در زمان جنگ با تاکید بر تولید بیشتر و لزوم ارائه خدمات منظم تر بشدت از کارگران و کارمندان و متخصصان بهره می برد، ولی از سوی دیگر حقوق و مزایای کارکنان را به نفع خود مصادره میکردند، به کمک ابزارها و شاخک های امنیتی اش فعالان را تصفیه میکرد، تشکل های اصیل را خلع سلاح میکرد و ساختار های اسلامی و ارتجاعی و ضدکارگری را با زدوبندهائی از بالا تثبیت میکرد. یدالله با مشاهده این حقایق و تناقض آن با مشی دفاع از جمهوری اسلامی سازمان، برآشفته و خشمگین در جلسات هفتگی و گاهی اوقات دوبار در ماه شرکت میکرد و هر روز که خط مشی در دفاع از رژیم بیشتر بر سازمان اکثریت غلبه میکرد یدالله بدبین تر و اوقات تلخ تر میشد، به رژیم بدوبیراه می گفت و علیه حزب توده و نفوذ او در سازمان می جنگید و با برخی از مسئولان و رفقای تشکیلات نفت گلاویز میشد. روزی زنده یاد بهزاد حاج قاضی مبارز کهنه کار سندیکایی و عضو تشکیلات را برای حکمیت و پیش بردن بحث ها در هسته رهبری نفت دعوت کردیم. بالعکس یدالله توانست کنترل جلسه را بعهده بگیرد و بالاخره مسیر صحبت را به آنجا کشاند که از بهزاد خواست که: "رفیق شما اینها را نصیحت کنید که حزب توده و سرنوشت شکستش را دوباره تکرار نکنند." بهزاد نیز که خود دیگر یکطرف دعوا با مسئولین جلسه گردیده بود تجربه های تلخ خود و خلیل ملکی و تجربه سالهای زندان ۱۳۲۶ و ۱۳۲۷ را برای رفقای نفت بازگو کرد و جلسه با فضای بسیار تلخ به پایان رسید.

بدلیل سلطه طولانی دیکتاتوری ستم شاهی، جنبش کارگری و سندیکایی در طول سالهای پس از انقلاب بسیار ضعیف و سطح دانش سیاسی و تجربی کارگران بطور عموم نازل بود. روشنفکران ما از سوی دیگر بدلیل تاثیر درک چریکی از مبارزه و کمبود فعالیتدر میان کارگران و پیوند با آنان از درس های خشک تئوریک مارکسیستی ـ لنینیستی و مائوئیستی حرف میزدند. چیزی که بشدت از نگاه یدالله روشنفکری و خشک و توخالی بنظر میرسید.
یدالله اگر چه بیزار و خشمگین از حزب توده و درمانده از انشعابهای درون سازمان بود، اما همزمان در مبارزه با سیاستهای سرکوبگرانه رژیم در پالایشگاه فعال و قاطع بود. او فشار و سرکوب رژیم از یکسو و بحث های دامنه دار سازمان فدائیان و انشعاب های مکرر آن را با روحیه مقاوم تحمل میکرد. یدالله با همان چند نفری که در کنارش بودند هیچگاه به مبارزه طبقه اش نا امید نشد و همواره حداکثر قوایش را برای پیش برد آن بکار میگرفت.

رهبری سازمان فدائیان اکثریت که در راستای جا انداختن خط وحدت سازمان و حزب توده کمر بسته بود سعی داشت در دفاع از سیاستهای رژیم جمهوری اسلامی گوی سبقت را از حزب توده برباید و این مسئله، تا سال ۱۳۶۱ که من با یدالله تماس داشتم، او و رفیق دیگری از مبارزان صنعت نفت را مدام عصبانی تر، اوقات تلخ تر و منتقدتر می نمود. یدالله در کنار رفقایی که خود در آموزش و پرورش آنان موثر بود ایستاده بود و با خط رهبری اکثریت مقابله می کرد. دیدگاههایش از طریق رفقایی که در ارگان سازمانی وی بودند و نیز از طریق دیگر همکارانش در فضای پالایشگاه تاثیر داشت. خاطرم هست که خودش پیشنهاد کرده بود که کارهای جاری و مسائل پالایشگاه در اول جلسه بررسی شوند و بحث روی خط مشی به پایان جلسه موکول گردد، زیرا بحث روی خط مشی عموما به دعوای درون جلسه و با مسئول کشیده میشد و او نمی خواست که کار جاری بر زمین بماند.

بالاخره در پاییز سال ۱۳۶۱ رهبری دست به تعویض دبیر ناظر تهران زد و بجای کیومرث، علی توسلی (حسن) را بعنوان دبیر تهران گمارد. این تغییر گویای اراده فرخ نگهدار و حسن برای هموار کردن هرچه بیشتر راه در کمیته ایالتی تهران برای پیشبرد امر وحدت با حزب توده بود. من که با این تغییر و تبعات آن به این شکل، مخالف بودم راهی ماموریت در استانی دیگر گردیدم. در سالهای تبعید بعد از ۱۳۶۲ و در زمان مخالفت های بیشتر من با دیدگاه های فرخ و حسن تاثیر شخصیت یدالله بر من، بعنوان یکی از مسئولینش، از جمله عوامل پایه ای بود که مرا به مقابله با موازین غیر دموکراتیک درون تشکیلاتی، انتقاد از خط مشی، مخالفت با رهبری و بالاخره جدایی از سازمان اکثریت کشاند. یاد یدالله و رفیق عزیز دیگری از نفت و تاثیر تجربه و اگاهی رسوب یافته صنفی و سیاسی آنان ورای لفاظی ها و فراتر از مشاطه گری ها و سیاست بازیها، در شرایط دشوار مبارزه درون سازمانی به کمکم می آمدند.

یدالله در فاصله سالهای ۱۳۵۷ تا ۱۳۶۱ و قبل از زندانش در خط های مخالف سازمان اکثریت، یعنی در سازمان اقلیت و انشعابیون دیگر تجربه و دانش قابل اتکایی را نیافت. او نه چریک اقلیتی و مبارز خیابانی بود و نه نیروی منزوی خط سه و چهار. یدالله خسرو شاهی رهبر توانای سندیکایی، بازیگر و شناگر توانای آبهای بزرگ و موج آشنا بود. او در میان مردم زندگی میکرد، نفس می کشید و مبارزه میکرد. علیرغم چهره ساکت و اوقات تلخش در جلسات سازمانی، او سخنوری نیرومند در سکوی نطق و خطابه در میان کارگران و کارمندان بود و در روزهای سخت مبارزه زمزمه میکرد: استاده ام چو شمع، مترسان ز آتشم. همانطور که اشاره کردم یدالله در زندان و در مقابل رژیم زبان دوخته ایستاد و با بکار بستن تجربه زندگی و مبارزه اش در سالهای دیکتاتوری و با هشیاری و پیچیدگی توانست سرافراز و بدون ضربه زدن به دیگر رفقایش پس از ۴ سال بالاخره از دست خون آشامان رژیم خلاصی یابد. تحمل سالیان سال شکنجه، سر کردن بهترین ایام جوانی در سیاه چالهای رژیم و نثار جان خود در راه احقاق حقوق کارگران و در راه آرمانهای جنبش کارگری، همه و همه بخشی از خاطرات و مقاومتی است که نه تنها در پرونده مبارزاتی سالهای پس از انقلاب در پالایشگاه تهران و در جنبش کارگری و سندیکایی ایران ثبت شده بلکه در حافظه تاریخی فعالان جنبش آزادیخواهانه ایران به یادگار مانده و درج گردیده است.

یدالله برای دفاع از منافع کارگران و زحمتکشان با آخرین ذره های انرژی خود می‌کوشید، در این راه از همه همراهان کمک می‌طلبید و رشته همبستگی را بین تاروپود همه مبارزان میگسترد. مبارزه و شخصیت و ارزشهایی که یدالله ها و همه فعالان جنبش دموکراتیک و سندیکایی ایران آفریده و به یادگار گذاشته اند و همچنین اندیشه ها و نگاه این مبارزان در جهت همبستگی کارگران و نهادهای کارگری در ماههای آینده و در فضای اعتلا یابنده جنبش دموکراتیک میهنمان اهمیت کاربردی فراوانی خواهند یافت.

به شکل خلوت خود بود.
و عاشقانه ترین انحنای وقت خودش را
برای آینه تفسیر کرد.
و او به شیوه باران پر از طراوت تکرار بود.
و او به سبک درخت
میان عافیت نور منتشر میشد.
همیشه کودکی باد را صدا میکرد.
همیشه رشته صحبت را
به چفت آب گره میزد.

روانش شاد، یادش زنده و راهش پر رهرو باد.

هر چه مستحکم تر باد پیوند جنبش کارگری و سندیکایی با جنبش دموکراتیک مردم ایران

علی اصغر سلیمی
ششم فوریه ۲۰۱۰

بازگشت به بالا


پیام تسلیت

 

به یاد نفتگر نامدار یدالله خسرو شاهی

سحر گاه پنجشنبه نیمه بهمن ، رفیق و دوست سخت کوش و زجر کش پر آوازه مان- زنده یاد یدالله خسرو شاهی را، در بیمارستانی در لندن ، از دست دادیم. و اینک، به اندوه او نشسته ایم و یاد همیشه ماندگارش را با خود مرور می کنیم تا که یاد این فرزند زحمت را، که تا به آخر وفادار منافع زحمتکشان باقی ماند، گرامی بداریم.
یدی، یکی از نام آور ترین سندیکالیست های نسل پس از کودتای ٣۲ در مهمترین رشته حیاتی اقتصاد کشور: صنعت نفت بود! او با سری پرشور در راه عدالت اجتماعی ، دلی مهربان نسبت به همکاران کارگر ش وبه پشتوانه توانمندی های سازمانگرانه ای که داشت ونیز آمادگی اش برای مایه گذاری در شرایط دیکتاتوری ، بسیار سریع مقام نمایندگی اهل پالایشگاه و نفتگران را یافت.او در این راه، زندان رفت و شکنجه دید. به یاد داریم که در زندان چه استوار ماند و بسیاری از ما می دانستیم که همکاران و کارگران نفت چگونه با محبت هایشان زحمات و پایمردی او را در دوران اسارتش پاس داشتند و فراموش نخواهیم کرد که او چه اندازه از سوی زندانبانان تحت فشار بود تا که به انتخاب کنندگان خود پشت کرده و علیه آنها به کار گرفته شود و یدی اما، همچنان محکم و استوار ایستاد و نقشه های آنان را نقش بر آب کرد.
انقلاب از راه رسید و یدی آزاد شد تا که بلافاصله روی دست نفتگران در مقام نمایندگی و سخنگویی آنان قرار گیرد. ولی کوتاه زمانی نگذشت و او دیگر بار به اسارت کشیده شد و اینبار توسط جمهوری اسلامی ، وهمچنان به خاطر فعالیت به سود زحمتکشان و در درجه نخست، تشکل های شورایی نفتگران. سالهای بسیارپر مرارتی که، یدی همیشه از آن دوره به عنوان سخت ترین و بدترین دوره زندگی اش یاد می کرد. و آنگاه، به ناگزیر تنها راه را پذیرش دردناک دوری از میهن و وداع با همکاران و کارگران یافت ، فقط هم به اصرار و درخواست همان همکاران و هم رزمانش. یدی به تبعید نا خواسته تن داد ، تا راه ادامه مبارزه سندیکایی را در غربت تجربه کند . به این رسید که باید با همه قوا در جهت پشتیبانی مبارزات کارگران ایران و رساندن صدای آنان به گوش جهانیان تلاش کند. چنین نیز کرد، تا هر اندازه که توانست و تا واپسین دم حیات اش: در ۱۵ بهمن ماه سال ۱٣٨٨. او زاده زحمت بود، صدای کارگر و وجدان بیدارزحمتکشان. تاریخ مبارزات سندیکایی نام یدالله خسرو شاهی را در سینه خود به یادگار حفظ خواهد کرد و همه ما که او را در برهه ای از زندگی پر تلاشش همراه بوده ایم ، نامش را در قلب خود خواهیم داشت.
ما گروهی از دیرینه یاران زنده یاد یدالله خسروشاهی، به همسر رنج کشیده او ، به فرزندانش و به همه آنان که داغدار مرگ زود هنگام یدی همه ما هستند، این اندوه بزرگ را تسلیت می گوییم و همراه با آنان، نام و خاطره وی را گرامی می داریم.

فریدون احمدی – محمد اعظمی- رضا اکرمی- فردوس جمشیدی رودباری- بهروز خلیق-فرهمند رکنی- اکبر سیف – جمشید طاهری پور- مجید عبدالرحیم پور – مسعود فتحی- صادق کارگر- مازیار کاکوان–بهزاد کریمی – پرویز نویدی
بازگشت به بالا
 

بیاد سازمانده انقلابی، رفیق یدالله خسروشاهی

وبسایت جمهوری شورایی

1388- 17 بهمن

6 – فوریه -2010

یدالله خسروشاهی، یکی از بنیانگذاران اصلی سندیکای کارگران صنعت نفت در سال 1349، از سازماندهان مبارزات کارگران این رشته در دهه 50، و از رهبران اعتصاب بزرگ صنایع نفت کشور در پاییز سال 1357، در بیمارستانی در شهر لندن درگذشت. مرگ او در 15 بهمن 1388- 4 فوریه 2010، بدون تردید خسارتی برای جنبش انقلابی مردم، بویژه، در شرایط پرتحول سیاسی کنونی محسوب میگردد.

زندگی و مبارزات یدالله خسروشاهی در شرایط سلطه دیکتاتوری سلطنتی و اسلامی، آئینه تمام نمای پیدایش، تشکل و مبارزات بخش پیشرو جامعه ایران، و جانفشانی های عناصر مؤثر آن است. او و صدها روشنفکر انقلابی و کارگر کمونیست دیگر، در دوران رشد فردی و کسب تجارب شغلی، مبارزاتی و آگاهی طبقاتی، با جنبش نوین کارگری- کمونیستی تحت پرچم سیاهکل در تماس قرار گرفته، آن را پربار و قدرتمند ساختند. او و کارگران پیشرو دوره فوق، همان سرنوشتی را از سر گذراندند، که انقلاب بهمن بخود دید. یدالله خسروشاهی و همرزمان او، از کار بزرگ و مبارزات خستگی ناپذیر خود نتیجه میگرفتند، اگر جنبش دموکراتیک- انقلابی، که رژیم سلطنتی را در هم کوبید، قدرت گیری جریان اسلامی و لیبرال را متوقف کرده، به نتیجه میرسید.

سازمانده کمونیست یدالله خسروشاهی، داغ شکنجه و زندان رژیم جنایتکار پهلوی در دهه 50، و حکومت اسلامی در دهه 60 را بر پیکر خود داشت. با شکست انقلاب بهمن در سال 1360 و تهاجم رژیم اسلامی به شوراهای کارگری، او نیز دستگیر شده، تا سال 1365 در شکنجه گاههای حکومت اسلامی بسر برد. پس از آن، برای یدالله خسروشاهی، راهی جز خروج از کشور باقی نماند.

در خارج از کشور اما، نه یک زندگی سیاسی مولد نظیر دوران اوج تضاد کمونیسم و امپریالیسم، بلکه عمدتاً کشمکشهای فردی و محفلی ارزان و بی ارزش انتظار او را میکشیدند. سطح و کیفیت فعالیتهای یدالله خسروشاهی در خارج را نمیتوان- آنگونه که عناصر چپ محفلی ادعا میکنند- با نقش او در دوران انقلاب بهمن مقایسه کرد؛ بویژه اینکه او خود نیز دچار این توهم گردید، که گویا در مهملات ضد فدایی و ضد شوروی جریانات به اصطلاح " سیاسی کار"، حقیقتی وجود دارد. عناصر بعضاً شارلاتان و ضد تئوری و پراتیک چپ انقلابی در خارج از کشور، از او قهرمانی برای دنیای صنفی و شخصی ناچیز خود ساخته، مانع از شکوفایی توانایی های اجتماعی او در جهت تأثیرگذاریهای سیاسی گشتند. یدالله خسروشاهی به این محافل و باطلاق عبارت پردازیهای شبه سوسیالیستی و ریاکارانه آنها تعلق نداشت. او اما دچار این تصور گردید که گویا با انجام بحثهای اینترنتی به دعوت مشتی محفل باز حرفه ای، روزنه ای بسوی سازماندهی انقلابی در جنبش کارگری گشوده میشود. درصورتیکه حتی بنا بر تجارب زندگی سیاسی خود او هم، هرگونه تغییری در مسیری رو بجلو، تنها از طریق ایجاد یک حزب رزمنده از سنت چپ انقلابی ایران و فقط در داخل کشور، امکانپذیر بود.

جریانات محفلی و بعضاً آشکارا ضدانقلابی در خارج- که از انقلاب کنونی به وحشت افتاده، علیه آن دست به تبلیغ میزنند- از او یک " فعال کارگری" ساختند که گویا یک تنه، مستقل از شرایط زمینی و در هوایی آفتابی، دست به سازماندهی اعتصاب بزرگ کارگران صنایع نفت در سال 1357 زد! در صورتیکه جایگاه یک فرد تأثیرگذار در تغییر و تحولات اجتماعی، هرگز نمیتواند جدا از جریان سیاسی اصلی جامعه، در این دوره: نیروی انقلاب بهمن و سازمان چریکهای فدایی خلق ایران، قابل توضیح باشد. همین نحوه بررسی فرصت طلبانه و مغرضانه تاریخ جنبش کارگری از سوی این جریانات، نشان میدهد، که آنها تا چه میزان با درک اولیه از ماتریالیسم تاریخی هم بیگانه هستند.

تجلیل از خاطره یدالله خسروشاهی که همواره نظیر سالهای دهه 50 و بسیار با علاقه و شور و اشتیاق، مخاطبین خود را دعوت به حمایت از مبارزات کارگران در داخل میکرد، باید با بکاربستن همه تجارب ناشی از شکست انقلاب بهمن توأم گردد؛ بکار بستن این تجربه اساسی، که بدون سرنگونی انقلابی رژیم ترور اسلامی، هیچ سطحی از تأمین مطالبات اقتصادی توده میلیونی زحمتکشان، یعنی اکثریت قاطع جامعه، عملی نیست. از آنجا که در ایران تحت دیکتاتوری تروریستی سرمایه، مبارزات صنفی و " کارگری" صرف، قادر نیست به یک روال پایدار تبدیل گشته، معضلی از زندگی روزمره زحمتکشان را حل کند؛ حداقل تجربه 100 سال بیان این حقیقت است. مبارزات صنفی عناصر آگاه در صورتی به سرانجامی ملموس میرسند، که چشم انداز هر لحظه و آتی خود را، ایجاد یک تشکل سیاسی نیرومند در داخل قرار داده، و همه اشکال فعالیتهای موجود را تابعی از نیازهای سرنگونی هر چه سریع تر رژیم اسلامی نمایند.

www.j-shoraie.blogspot.com pouyane50@yahoo.de

بازگشت به بالا
 


یداله ی که من میشناختم

 

 

به خانم جهان خسروشاهی ، خانواده محترم خسروشاهی، به همه رفقا و دوستان یداله:

 

من فقط ۱۵ سال سعادت دوستی و همکاری با یداله را داشتم.  در این زمان نسبتا طولانی ما تنها حدود یک ماه از نزدیک با هم معاشرت داشتیم. کمی بیش از یک هفته درسپتامبر ۲۰۰۱ که در لندن مهمان خانواده خسرو شاهی بودم. و حدود سه هفته در آخر آپریل واوائل مه ۲۰۰۱ در هاوانا که مهمان کنفدراسیون کارگران کوبا بودیم و ناظر بر کنگره آنان. اما همین یک ماه کوتاه کافی بود که ما یک دوستی وهمکاری با دوام را پایه گذاریم.

از جمله،  طی دوره بعد  ما یک خبر نامه به زبان انگلیسی منتشر کردیم (Labor Links) و کوشیدیم از طریق "بنیاد کار"   آنرا محوری برای چرخش به سوی همکاری با سازمانهای کارگری دردفاع از جنبش کارگری ایران کنیم. با کمک پرفسور کاندیداسمیت از دانشگاه کالیفرنیا در برکلی و پروفسور آصف بیات ما  دست بکارطرح  یک پروژه بزرگ تاریخ شفاهی شورا های کارگری بعد از انقلاب بهمن شدیم. ما مقالات تحلیلی و آموزشی در نشریات سوسیالیستی انگلیسی چاپ کردیم. البته موفقیت  ما در این پروژه ها چشمگیر نبود. مشکلات اکثر بیشتر از نیروی کوچک ما بودند.  مهمتر از همه، ما دو هم کار جنبش سوسیالیست کارگری شدیم با اعتماد و احترام عمیق به هم.

شما احتمالا موارد دیگری را سراغ دارد که یداله روابط کارگری و سوسیالیستی مشابهی با دیگران ایجاد کرده بود.  به نظرمن این  امر یکی از قوی ترین جنبه های  شخصیست یداله به عنوان یک رهبر جنبش کارگری بود.  یداله کوشش دا شت  تا از هر نیرویی برای پیشبرد امر  خودسازماندهی کارگران استفاده کند و این قابلیت را داشت که با اینکه از خیلی از فعالین کارگری و سوسیالیست بیشتر تجربه عملی داشت ولی می کوشید تا مطلبی نو نیز از آنان  یاد بگیرد.  در یک کلام یداله رهبر کارگری فروتنی بود که  همواره منافع جنبش کارگری را بالاتر از غرور فردی خود قرار می داد.  یداله خسروشاهی آنطور زندگی کرد که سرمشقی برای نسل جدید کارگران مبارز ایران خواهد بود.  باشد که همین ها راهبر خروج  ایران از بن بست سرما یه داری شوند.

 

یادش گرامی باد.

کامران نیری

بازگشت به بالا


اطلاعیه دبیرخانه کومەله به مناسبت درگذشت یدالله خسرو شاهی

 

خبرهای روز چهارم فوریه، حاکی از این بود که یدالله خسروشاهی، چهره نامدار جنبش کارگری ایران، به دلیل عارضه سکته مغزی درگذشته است. یدالله خسرو شاهی از رهبران مبارز و برجسته جنبش کارگری ایران و کارگران شرکت نفت بود که سالهای مدیدی از عمر پربار خود را صرف مبارزه علیه استثمار و بی عدالتی و قوانین ضد کارگری در دو رژیم شاهنشاهی و اسلامی نمود. یدالله خسرو شاهی به مثابه رهبری تاثیر گذار در این راه، متحمل سالها مشقت و زندانی در زمان شاه و همچنین در دوره حاکمیت جمهوری اسلامی گردید. درد و رنج کارگران و زحکمتشان ایران و خانواده هایشان، تا واپیسن لحظات زندگی گرانبهای یدالله خسروشاهی، از دغدغه های اساسی وی بود و بحق از مبارزان و رهبران راستین و تخطی ناپذیر این راه بود. قابل یاد آوریست که یدالله خسروشاهی یکی از دوستان نزدیک کومه له به شمار می آید که سالها از نزدیک این روابط صمیمانه را حفظ نمود.
به مناسبت مرگ نابهنگام یدالله خسرو شاهی، چهره ماندگار و تاثیرگذار جنبش کارگری ایران، کومه له ضمن عرض تسلیت به خانواده و اطرافیان نامبرده و فعالین جنبش کارگری، خود را در غم از دست دادن این مبارز راه زحمتکشان، شریک میداند.

دبیرخانه حزب کومه له کردستان ایران

6-  فوریه – 2010
 

بازگشت به بالا

بياد يدالله خسرو شاهي

پنچشنبه ٤فوريه ٢٠١٠ يدالله خسرو شاهي يكي از رهبران سرشناس جنبش كارگري ايران در اثر يك عارضه مغزي در يكي از بيمارستانهاي لندن جان خود را از دست داد. من يدالله خسرو شاهي را اواخر دهه ٩٠ در يك اجلاس كه بمناسبت مسائل كارگري در شهر آخن آلمان برگزار شده بود، ملاقات كردم. در اين جلسه كه جمعي از فعالين كارگري بويژه از صنايع چاپ و نفت در آن شركت داشتند در مورد مسائل كارگري در ايران و بين المللي سخنراني و گتفارهاي با ارزشي مطرح شد. يدالله يكي از سخنرانان در اين جلسه بود. همچنين در سال ١٣٨٧روزشمار مسائل كارگري در ايران را بطور روتين منتشر ميكردم، در تهيه اين روزشمار بارها به مطالب و سخنرانيهاي يدالله خسرو شاهي مراجعه و يكي از منابع من در اين عرصه بود. در آن سالها كميته هاي همبستگي كارگري در اروپا، كانادا و امريكا نقش و دور بسيار مهمي در انعكاس رويدادهاي كارگري، و جلب حمايت بين المللي از جنبش كارگري در ايران داشت. يدالله خسرو شاهي يكي از مشوقين و فعال جدي سياسي در عرصه مسائل كارگري و سياسي در خارج از كشور بود. او از هر فرصتي براي بيان نظراتش استفاده ميكرد. بارها در ميتينگ و تظاهراتهاي مختلف در انگلستان شركت ميكرد. و حامي مهمي براي جلب حمايت از جنبش كارگري در ايران، بود. در گذشت يدالله خسرو شاهي را به خانواده و وابسگانش تسليت ميگويم. يادش گرامي باد.

نسان نودينيان

فوريه ٢٠١٠(بهمن ١٣٨٨)

 

بازگشت به بالا

یداله خسرو شاهی  چهره شناخته شده جنبش کارگری ایران  از میان ما رفت

با کمال تاسف خبر دار شدیم که در مورخ 5 فوریه 2010 برابر با 15 بهمن ماه 1388 ، یداله خسرو شاهی  نماینده کارگران صنعت نفت ایران بر اثر سکته مغزی در بیمارستانی در لندن در گذشت.

خسرو شاهی  ، فعال جنبش کارگری ، چهره  خستگی ناپذیر  که در دفاع از مبارزات کارگری در زمان پهلوی بارها بازداشت شده بود ، با قیام مردم ایران در سال 1357 از زندان آزاد شد. در ادامه این مبارزات در دهه 1360 بار دیگر به زندان افتاد و بعد از آزادی از زندان به اروپا مهاجرت کرد و تا اخرین لحظات عمر خود  به اهداف و باور های خود پایبند بود.

ما صمیمانه ضایعه وارده را به خانواده محترم آن عزیز و به تمامی کارگران تسلیت می گوییم.

یادش گرامی باد.

از طرف  خانواده محمد عبدی پور

ایران – سقز

بازگشت به بالا

 

گرامی باد خاطره یداله خسرو شاهی

سازمان دمکراتیک – ضدامپریالستی ایرانیان در انگلستان

يکشنبه ۱۸ بهمن ۱۳۸۸ – ۰۷ فوريه ۲۰۱۰

یداله خسرو شاهی از فعالین خستگی ناپذیر جنبش کارگری ایران، در 67 سالگی ، در صبحگاه روز 15 بهمن، در نتیجه سکته مغزِی، در لندن بدرود حیات گفت. یداله خسرو شاهی در سال 1335 در 14 سالگی در.پالایشگاه نفت آبادان مشغول کار شد. مبارزات پرشور این فعال پیگیر جنبش کارگری، از همان اوان جوانی آغاز گردید.وی در سال 1349، از طرف کارگران شرکت نفت، بعنوان نماینده کارگران پالایشگاه تهران انتخاب شد. دو سال بعد ، در 1351، با پشتکار یداله و دیگر کارگران، سندیکای کارگران پالایشگاه تهران ایجاد گردید. کارگران یداله خسروشاهی را به دبیری این سندیکا ،انتخاب کردند. در سال1353، در شرایطی که مبارزات کارگری در نقاط مختلف کشور، هر روز دامنه وسیعتری پیدا میکرد، یداله و دیگر کارگران نفت، اعتصاب یک هفته ای موفقیت آمیز را در پالایشگاه تهران سازمان دادند. بدنبال این اعتصاب، ساواک ، یداله را دستگیر کرده و به زندان انداخت.

در سال 1357، در شرایطی که رژیم ضد کارگری شاه، به لحظه های سرنگونی نزدیک میشد، یداله خسروشاهی همچون دیگر زندانیان سیاسی، آزادی خود را باز یافت. پس از آزادی از زندان، یداله فعالیتهای خود را در جهت سازماندهی مبارزات کارگران،از سر گرفت. وی در همراهی با دیگر کارگران پالایشگاه نفت ،« کمیته مخفی اعتصابات کارگران نفت» را بوجود آورد. این کمیته در تداوم فعالیتهای خود به «سندیکای کارگران پالایشگاه تهران» ودر مرحله بعدی به« شورای سراسری کارکنان نفت »،در بر گیرنده کارکنان صنایع نفت وگاز و پتروشیمی در سراسر کشور، تکامل یافت. یداله از نماینگان انتخابی کارگران دراین شورا بود. کارگران نفت،در سایه اتحاد و همبستگی و داشتن تشکلات نیرومند خود، توانستند اعتصابهای پردامنه ای سازمان داده و بابستن لوله های نفت، نقش مهمی در سرنگونی رژیم سر سپرده شاه، بازی کنند. شوراهای کارگران نفت در سال 1361 بدستور رژیم جمهوری اسلامی منحل اعلام گردیده و بسیاری از فعالین آن از آنجمله یداله خسرو شاهی، روانه زندان شدند. در سال 1365، یداله خسرو شاهی پس از آزادی از زندان، مجبور به مهاجرت و ترک کشور گردید. در دوران اقامت خود در خارج، وی فعالیتهای خود را در جهت دفاع از حقوق و مبارزات کارگران ایران و افشای ماهیت ضد کارگری و غارتگرانه رژیم جمهوری اسلامی، پیگیرانه ادامه داد. در سالهای آخر عمر پر ثمر خویش، این فعال خستگی ناپذیر جنبش کارگری، مشغول فعالیت در تشکل « اتحاد بین المللی در حمایت از کارگران در ایران» بود.

ما بدینوسیله، در اندوه مرگ یداله خسرو شاهی، با خانواده، نزدیکان و همرزمان وی ابراز همدردی و همبستگی میکنیم.

سازمان دمکراتیک – ضدامپریالستی ایرانیان در انگلستان
6 فوریه 2010
 

بازگشت به بالا

 

بدرود یدوی عزیز

خبر کوتاه بود. باور کردنش اما دشوار. دشوارتر از خود زندگی. یداله رفت. او دیگر نمی‌تواند با نوه‌هایش بازی کند؛ نمی‌تواند کسی را دست بیندازد؛ نمی‌تواند بگوید، بخندد، پیپش را چاق کند، جلسه بگذارد؛ در سوز و سرما و در برف باران به‌تظاهرات برود، در جلسه لوکال کارگرهای لیورپول شرکت کند؛ با قدیمی‌ها تماس بگیرد و با جوان‌ترها جروبحث کند؛ کمک مالی برای این و آن خانواده کارگری جمع کند؛ مصاحبه کند، بنویسد، بجنگد. یداله رفت. برای همیشه. و با رفتنش چه حفره‌ای برجا گذاشت. کیست که بتواند این حفره خالی را پر کند؟ هر که باشد هیچ‌گاه در ق‍‍الب کامل این حفره قرار نخواهد گرفت. یداله منحصر به‌فرد بود. نه این‌که از دیگران خیلی بزرگ‌تر بود. قهرمانی یداله در این بود که در همان خصوصیات ساده‌اش پایدار بود. در پیگیری‌اش از منافع طبقه‌اش به‌همان اندازه که در اشتباهاتش. یداله روح دورانی تاریخی از جنبش کارگری بود. دورانی که نیم قرنش را خود او دوش به‌دوش و گاه پیشاپیش دیگران رقم زد.

یداله فرزند راستین طبقه کارگر ایران بود. خوبی‌هایش را از دل این طبقه گرفته بود و ضعف‌هایش هم ضعف‌های این طبقه بود. با عشق عمیق به‌جامعه سوسیالیستی زیست و با ایمان عمیق به‌این‌که کارگران می‌توانند جهانی بهتر و زیبا بسازند و آن را اداره کنند. یداله انسانی بزرگ از صف انبوه فرزندان طبقه کارگر ایران بود که ـ‌اما‌ـ هیچ‌گاه بزرگی خود را نپذیرفت. تواضعی که برای رهبری مثل یداله فقط یک ضعف بود. او تا به‌آخر نیز نخواست به‌نقشی‌که می‌توانست در سامان‌یابی صف کارگران سوسیالیست ایفا کند، تماما پی‌ببرد. تاریخ و طبقه کارگر ایران یداله را در موقعیت یک رهبر قرار داد. موقعیتی که خود او هیچ‌گاه نخواست آن را بپذیرد. او ترجیح داد سربازی برای طبقه‌اش بماند. و چه حیف.

زندگی سیاسی یداله تماما درگیر در همین موقعیت پارادوکسیکال بود. دیگران او را کینه‌توزانه به‌باد حمله می‌گرفتند، زیرا که در او به‌درستی قامت یک رهبر طبقاتی را می‌دیدند. او خود اما متواضعانه این کینه‌توزی‌ها را به‌پای تعلق ساده‌اش به‌کارگران می‌نوشت. او هیچ‌گاه نخواست این واقعیت را بپذیرد که حمله به‌طبقه کارگر فقط در حمله به‌صفوف اعتصاب و در تعرض به‌دستمزدهایش خلاصه نمی‌شود و حمله به‌رهبران طبقه، حمله به‌خود آن نیز هست. او هیچ‌گاه نخواست خود را نیز در چهارچوب همان سرنوشت مشترکی ببیند که از زمان یوسف افتخاری تا منصور اسالو گریبان رهبران کارگری را گرفته است و خود او را آماج کینه‌توزی‌ها قرار داد. فروتنی او همواره مانع از آن شد که با دفاع از نقش خود در شکل دادن به‌اعتصاب تاریخی نفتگران، واقعیت را آن‌گونه که بود بازگو کند. خویشتنداری‌اش در ثبت افتخارات نفتگران به‌نام خود، اما مانع از آن نشد که هر دون‌پایه حرافی هنگام صحبت از اشتباهات نفتگران یداله خسروشاهی را به‌عنوان بانی این اشتباهات به‌باد حمله نگیرد. نه، یداله وظیفه داشت از خود بیش‌تر حرف بزند و بیش‌تر دفاع کند. این دفاع از واقعیت طبقه بود. یدو این کار را برای ما باقی گذاشت و رفت.

«مرگ مهم نیست. مهم این است که مرگ و زندگی من چه تأثیری بر زندگی دیگران داشته باشد». مرگ یداله موجی از تأثر را در میان نیروهای سیاسی و فعالین چپ برانگیخته است. چه صمیمیتی در پیام‌های مربوط به‌مرگ یداله دیده می‌شود. اگر حتی ذره‌ای از این صمیمیت‌ها هم واقعی باشد، می‌توان به‌آینده خوشبین بود. خوشبین بود به‌این‌که دیگر هیچ فعال صدیق جنبش کارگری، هیچ رهبر کارگری فداکار و از خودگذشته‌ای، این‌چنین مورد آماج حملات و کینه‌توزی‌هایی قرار نگیرد که یداله به‌توالی در معرض آن قرار داشت. اگر چنین شود، آن‌گاه یداله در مرگ خویش نیز جنبش طبقه محرومان از ثروت، جنبش طبقه خویش، را گامی به‌جلو رانده است.

یاد یدو را همواره گرامی می‌داریم، در برابر زندگی پرافتخارش سر تعظیم فرود می‌آوریم و با تلاش در راه آرمان‌هایی که آرمان‌های او نیز بودند، زندگی او را ارج می‌گذاریم.

بدرود رفیق، بدرود.

عباس فرد، بهمن شفیق

6 فوریه  2010

17 بهمن 88

بازگشت به بالا

محسن فومنی، اصغر بی‌نیازان، نقی حمیدیان، امیر مومبینی

درگذشت رفیق خسروشاهی را تسلیت می‌گوییم

 يکشنبه ۱۸ بهمن ۱۳۸۸ – ۰۷ فوريه ۲۰۱۰
 

خبر تکاندهنده‌ی در گذشت رفیق عزیز یدالله خسروشاهی همه‌ی دوستان و آشنایان آن زنده‌ یاد را در غمی سنگین فروبرد. خسرو‌شاهی انسانی صمیمی و مهربان و مبارزی پیگیر بود که همه‌ی عمر سیاسی خود را صرف تلاش برای کارگران و تهیدستان ایران کرد. نام او در هر جمع و جریانی یک نماد از حضور طبقه‌ی رنجبران بود. خسرو شاهی پس از پایان تحصیلات ابتدایی، در مدرسه‌ی فنی شرکت نفت دوره‌ی سه ساله‌ی فنی را گذراند و پس از آن به عنوان کارگر فنی به استخدام شرکت نفت در آمد و از همان آغاز به فعالیت سندیکایی و متشکل برای دفاع از منافع کارگران روی آورد. او راه خود را تا آخر زندگی پر بارش پیگیرانه ادامه داد و به یکی از چند چهره‌ی سرشناس و معتبر جنبش کارگری ایران تبدیل شد. رفیق خسرو‌شاهی پیش از انقلاب به خاطر مبارزات خود زیر فشار قرار گرفت و به زندان افتاد و پس از انقلاب نیز یا در شرایط دشوار و تحت تعقیب زیست و یا در مهاجرت. خسروشاهی سنت پرافتخار کارگران نفت خوزستان، این پیشتازان جنبش مدرن سندیکایی در ایران را پاس داشت. او میراث‌دار چهره‌های کارگری شریفی شد چون بهداروند و آوانس که در منطقه‌ی زادگاه وی تمثیلی از کارگر مبارز مدرن در مقیاس پیشرفته‌ترین کشورهای جهان شند. تاریخ پرفتخار جنبش کارگری و سندیکایی نفت بی‌گمان یکی از درخشان‌ترین صفحات تاریخ ایران معاصر است. این جنبش و ستارگان شریف این جنبش در ایران آزاد از سیطره‌ی ستم و خرافات هر چه بیشتر ستوده خواهد شد. ما، با اندوهی سنگین، درگذشت دوست و همرزم طبقه‌ی کارگر رفیق یدالله خسروشاهی را به همسر و فرزندان و بستگان ایشان و نیز به همه‌ دوستان و مبارزان راه او تسلیت می‌گوییم. یاد او گرامی باد!

محسن فومنی
اصغر بی‌نیازان
نقی حمیدیان
امیر مومبینی
 

بازگشت به بالا

يدالله خسروشاهی از ميان ما رفت اما يادش هميشه با ما خواهد ماند

روند سوسياليستی کومه‌له
February 06, 2010

رفيق يدالله خسرو شاهی مبارز خستگی ناپذير از کادرهای برجسته‌ رهبری جنبش کارگری ايران روز 4 فوريه 2010 چشم بر جهان فروبست. او  طی 5 دهه اخير بی وقفه بر عليه استثمار، تبعيض و نابرابری مبارزه کرد و سالهايی از عمرش را در زندانهای شاهنشاهی و آخوندی گذراند.

رفيق يدالله از فعالين سرشناس جنبش کارگری ايران و نماينده شاخص صنعت نفت و شوراهای کارکنان صنايع نفت بود. با سرکوب شوراهای کارگری و تشکلهای مستقل کارگری توسط رژيم نوپای اسلامی، ضد آزادی و ضد کارگری، او نيز همراه بسياری از فعالين جنبش کارگری دستگير و زندانی گرديد.

 

نه زندان و نه تبعيد اجباری به خارج از کشور نتوانست در عزم راسخ او برای برپائی جامعه‌ای برابر خللی وارد کند. او همچنان در خارج کشور فعالانه با انجمن‌های کارگری و تشکلهای سياسی همکاری می‌کرد، و تا پايان عمرش مبارز راه رهائی طبقه کارگر ماند.

ياد رفيق يدالله گرامی، و راهش پررهرو باد.

بدينوسيله به خانواده و وابستگان يدالله عزيز و همچنين به مبارزان راه آزادی و طبقه کارگر ايران تسليت می‌گوئيم.

روند سوسياليستی کومه‌له-فراکسيون

06.02.10

بازگشت به بالا

بیاد یدالله خسروشاهی

لیلا دانش
February 06, 2010

گرچه مبارزه و اعتراض اجتماعی نیروی محرکه خود را از گستردگی و فراگیر بودن خود می گیرد اما همیشه کسانی هستند که نامشان بشکلی ناگزیر با تلاش ها و مبارزات این عرصه ها پیوند می خورد. یدالله خسروشاهی بی تردید یکی از اینهاست که حداقل برای دو نسل از فعالان جنبش کارگری  چهره ای شناخته شده است. نه فقط در مبارزات کارگری در صنعت نفت در سالهای پیش و کمی پس از انقلاب ،  بلکه در دوره تبعید نیز یدالله یکی از کسانی بود که در انعکاس صدای اعتراض کارگران ایران نقش داشت.

یدالله را تنها یکبار حضوری ملاقات کردم. در خانه ام برای یک نقطه شروع مشترک برسم آبادانی ها به قلیه ماهی مهمانش کردم. با کمی بحث هر دو دیدیم که بهتر است سیاست و اختلاف نگرش را کنار بگذاریم و از تاریخ بگوییم. و در این بازگویی، در تاریخ دورتری با یدالله آشنا شدم. در این تاریخ دورتر لهجه آبادانی و جوک های محلی و تاریخ مناطق کارگری و لغات دفرمه شده انگلیسی در زبان روزمره تنها یک بخش بود. بخش مهمترش این بود که در سیما و شخصیت اش خود تاریخ را می دیدم؛ رد پای کسانی را دیدم که با آنها بزرگ شده بودم. از آنها هم یاد گرفته بودم و هم در در جدل با آنها راه نسل خود را یافته بودم. و امروز هر دوی ما با نگرانی ای پنهان از نسل سوم و شرایط و محدودیت هایشان می گفتیم. نسلی که امروز به میدان آمده و دشواری های رودررویی با حکومت اسلامی را می آزماید. او فرصت نیافت تا لحظات بیشتری از این مبارزه را شاهد باشد.
یدالله  فرزند رنج و زحمت، قربانی  شکنجه و شلاق و زندان هر دو حکومت شاهی و اسلامی، صاحب جان بیقراری بود که بخش اعظم زندگی 67 ساله اش را درفراز و نشیب های مبارزه برای بهبود زندگی طبقه کارگر گذاشت و با آن تداعی شد. یادش گرامی.

لیلا دانش
6 فوریه 2010

بازگشت به بالا

 یداله خسروشاهی، فعال جنبش کارگری از میان ما رفت

شهرگان – جمعه، ۱۶ بهمن ۱۳۸۸ / ۰۵ فوریه ۲۰۱۰ / ۱۱:۰۹

شهرگان: یداله خسروشاهی، در سال ۱۳۳۵، در آبادان پس از گذراندن دوره‌ی ۲ ساله آموزشی به عنوان کارگر تعمیرات به استخدام رسمی پالایشگاه آبادن در آمد.

Yadullah_Khosroshahi_Photoپس از کودتای ۲۸ مرداد ۱۳۳۲، فعالیت سیاسی و اجتماعی در ایران و خصوصا در شهر کارگری آبادان شکل دیگری به خود گرفت و یداله جوان تحت تأثیر دیدن وضعیت سیاسی و مشقت‌بار و تبعیض‌آمیز علیه کارگران، فعالیت‌های صنفی و سیاسی خود را در آبادان و در محیط کار آغار کرد. او می‌گفت: «آبادان در آن زمان افریقای جنوبی دیگری بود در دل ایران با تمام تبعیضات نژادی‌اش. من این نابرابری‌ها را با تمام وجودم حس کردم و هنوز با خود حمل می‌کنم.»
در سال ۱۳۴۶ پس از انتقال به پالایشگاه تهران و آشنایی با افراد و کارگران جدید که از سایر نقاط ایران در این پالایشگاه فعالیت می‌کردند، او فعالیت سندیکایی خود را افزایش داد. وی توانست در انتخابات سندیکایی پالایشگاه تهران به سمت دبیر سندیکا انتخاب شود. به دلیل فعالیت‌های سندیکایی و سازماندهی اعتصابات برای احقاق حقوق عادلانه‌ی کارگران، در سال ۱۳۵۳، دستگیر و روانه زندان شد. با اوج‌گیری مبارزات مردم در سال ۱۳۵۷، به همراه دیگر زندانیان سیاسی از زندان آزاد شد.
پس از پیروزی انقلاب، یداله خسروشاهی، در شکل‌گیری «شوراهای سراسری کارکنان نفت» نقش فعالی را در کنار سایر فعالین کارگری، ایفاء نمود.
با آغاز مجدد دوران سرکوب و تسلط «شوراهای اسلامی کار»، «شورای سراسری کارکنان نفت» منحل و فعالین کارگری از جمله «یداله خسروشاهی» دستگیر و روانه زندان شدند. وی پس از آزادی از زندان، به دلیل شرایط خفقان و محدود کردن فعالیت‌های کارگری و سیاسی همراه خانواده‌اش مجبور به ترک ایران شد. او در طی سال‌های تبعید تا آخرین لحظات زندگی‌اش هیچ گاه دست از تلاش برای کمک به جنبش کارگری در ایران و رساندن صدای حق طلبانه آنان به جامعه‌ی بین‌المللی بر نداشت.
سرانجام یداله خسروشاهی، در تاریخ ۱۵ بهمن ۱۳۸۸، مصادف با ۴ فوریه ۲۰۱۰، بر اثر عارضه سکته مغزی، در بیمازستانی در لندن چشم از جهان فرو بست.
یادآور می‌شویم که از طرف همکاران سابق او در شرکت نفت آبادان و عده‌ای از دوستان وی در ونکوور، مراسم بزرگداشتی در روزهای آینده برگزار خواهد شد که بزودی زمان و مکان آن از طریق رسانه‌ها به اطلاع دوستان و آشنایان خواهد رسید

.
یادش گرامی باد

بازگشت به بالا

تسلیت بمناسبت درگذشت رفیق یدالله خسرو شاهی

درگذشت رفیق یدالله خسرو شاهی را به خانواده عزیز او و همه فعالین جنبش کارگری ایران تسلیت میگویم.

رفیق یدالله خسرو شاهی از رهبران و از چهره های برجسته جنبش کارگری ایران و از سازماندهندگان و رهبران جنبش کارگری در صنعت نفت صبح روز٤ فوریه در گذشت. خسرو شاهی جزء آن دسته از رهبران کارگری بوده است که مردم در سال ٥٧ با شعار "کارگر نفت ما رهبر سرسخت ماست" از آنها به عنوان رهبر تجلیل کرده اند.

او مبارز خستگی ناپذیر جنبش کارگری ایران بوده است که برای رفاه طبقه کارگرو نابودی نابرابری و استثمار میجنگید. در به میدان آوردن طبقه کارگر و نابودی رژیم شاه نقش فعالی بازی کرد، اما فرصت نکرد تا ثمره آرزو و تلاش خود در نابودی رژیم اسلامی را ببیند.  زندانی طولانی در دو رژیم و شکنجه های زیاد خللی در این اراده اوایجاد نکرد. او تا آخرین روزها همه مسائل جنبش کارگری را با حساسیت دنبال میکرده است. فقط سه روزمانده بود به سکته مغزی در نامه کوتاهی به من نوشته بود:

مطلب تشکل توده ای مخفی نداریم را خواندم

من نیز در صدد بودم که در این مورد مطلبی بنویسم که با توجه به مطلب تو عزیز چون در همین راستا بود از نوشتن تکراری منصرف شدم…………………………………………

…………………………………………………………………………………………………………………..

شاد باشی یداله

جواب کوتاهی برای یدالله نوشتم و تشکر کردم. اما مگر میتوانستم تصور کنم که سه روز دیگر او دچار سکته مغزی خواهد شد و دیگر در میان ما نخواهد بود.

یادش گرامی باد

محمود قزوینی

بازگشت به بالا

كارگران و زحمتكشان يكى از وفادارترين ياران پاك و پيگير خود را از دست داد

با كمال تاسف صبح روز پنجشنبه ٤ فوريه ٢٠١٠ قلب پر شور رفيق يدالله‌ خسروشاھى ھمسنگر و رفيق قديمى ما از تپش ايستاد. رفيق يدالله در تاريخ ٢ فويه با سکته مغزى مواجه‌ شد و بعدازظهر ھمين روز وضعیت جسمانی اش رو به وخامت رفت و متخصصان بعد از آزمایش به اعضای خانواده و رفقاى که در بیمارستان حضور داشتند اطلاع دادند كه او برای دومین بار دچار سکته مغزی شده است. پنج شنبه‌ شب بارھا به‌ منزل رفيق يدى زنگ زديم و كسى جواب نمى داد. بلاخره‌ ساعت ٧ صبح اطلاع پيدا كرديم كه‌ رفيق يدالله دو ساعت قبل يعنى ساعت ٥ صبح ما را تنھا گذشته‌ است.

رفيق يداله‌ بخاطر فعاليت كارگرى سالھاى زيادى را در زندانھاى سلطنتى و اسلامى گذراند اما نه زندان، نه‌ شكنجه‌ و نه تبعيد نتوانست در عزم راسخ او جھت بنيان گذارى جامعه‌ای تساوى طلبانه‌ خللی ايجاد کند. رفيق يدالله‌ يكى از پيگيرترين فعالين كارگرى خارج كشور بود كه‌ با ايجاد تشکلهای كارگرى و تماس مداوم با نھادھا و تشكلھاى جامعه‌ى بين المللى براى رهائی طبقه کارگر ايران بطور بى وقفه‌ تلاش كرد.

 رفيق یداله خسروشاهی رهبر لايق و سرشناس جنبش کارگری ایران بود. يداله‌ با صداقت و در جريان مبارزه‌ى بى وقفه‌ به‌ مظهر اعتراض طبقه کارگر عليه‌ دولت های ضد كارگرى تبديل شد .براى ما یداله تنھا یک هم طبقه ای، همرزم و يا یک سوسياليست پیگیر و خستگی ناپذیر نبود بلکه شخصيت و آموزگارى قابل اعتماد بود و به‌ ھمين دليل‌ به‌ تكيه‌گاه‌ خصوصى خيلى از ماھا نيز مبدل گشته‌ بود. ما و جنبش كارگرى بطور نابه‌ھنگام و در شرايطى حساس و پر تلاطم يكى از رھبران سر سخت و سازمانده‌ خود را از دست داديم. ترديدى نيست كه‌ با شنيدن خبر درگذشت يدالله‌ "خانه‌كارگر"، كارفرماھا و حكومت حاميشان احساس خوشحالى مى كنند اما كور خوانده‌اند زيرا درس ها و سنت های ماندگار و پر ارزشی از يداله‌ عزيز باقى مانده‌ و نسل جديد طبقه‌ كارگر بمثابه‌ قطب نماء بدست مى گيرند و روزى از نو شيرھاى نفت را مى بندند و تا رھاى كامل از بردگى راه اين انسان محبوب و بزرگ را ادامه‌ خواھند.

 ما فقدان تاسف بار رفيق یدالله خسروشاهی را به همه فعالان جنبش کارگری، رفقای اتحاد بين المللى در حمايت از كارگران ايران، خانواده عزیز و همه انسانھاى آزاده‌ تسلیت میگوییم.

 على پيچگاه‌ و صديق جھانى

 شنبه  ۱۷ بهمن ۱٣٨٨ –  ۶ فوريه ۲۰۱۰

بازگشت به بالا

 

در گذشت نابهنگام یدااله خسروشاهی ، یار صدیق کارگران و فعال خستگی ناپذیر جنبش کارگری را به طبقۀ کارگر و خانوادۀ گرامی او تسلیت می گوییم !c

وی یکی از فعالان شناخته شده و خستگی ناپذیر جنبش کارگری بود که پس از 3 روز جدال با مرگ ، سرانجام  در ساعت 5 صبح روز پنج شنبه ، 15 بهمن سال 88 ، برابر با 4 فوریۀ 2010 ، در بیمارستانی در شهر لندن درگذشت و از این طریق ، با خانواده ، دوستان و جنبش کارگری وداع نمود . یدااله خسروشاهی کارگری آگاه و نستوه در جنبش کارگری بود که بیش ازچهار دهه از عمر خود را در راه تلاش برای تحقق اهداف و آرمان های این جنبش سپری نمود . او در جریان مبارزات کارگران شرکت نفت و اعتصاب کارگران پالایشگاه تهران در سال 1353 دستگیر و به 10 سال زندان محکوم شد و پس از تحمل چند سال زندان ، با انقلاب شکوهمند مردم ایران در سال 57  آزاد شد . وی پس از آزادی از زندان ، فعالیت های خود را از سر گرفت و به عضویت در شورای سراسری کارکنان صنایع نفت برگزیده شد .

خسروشاهی ، بعد از انقلاب نیز ، ازجملۀ نمایندگان شوراهای کارکنان صنایع نفت بود که پس از سرکوب این شورا ها توسط عوامل سرمایه به زندان افتاد و پس از آزادی ، به خارج از ایران عزیمت نمود . او در دوران مهاجرت نیز ، همۀ هم و غم خود را در جهت اتحاد و همبستگی در جنبش کارگری در ایران متمرکز نموده و تا آخرین لحظات زندگی ، از تلاش و فعالیت در این جنبش باز نایستاد .

وی سال های زیادی از عمر خود را صرف مبارزه با ستم سرمایه  و رهایی کارگران نموده و در این راه از هیچ تلاش و کوششی دریغ نکرد . وی در بدترین و سخت ترین شرایط سنگر مبارزه را ترک نکرد و دست از مبارزه و فعالیت برنداشت .

" کمیتۀ هماهنگی برای کمک به ایجاد تشکل های کارگری "، ضمن ارج نهادن بر تمامی زحمات و تلاش های این فعال شرافتمند کارگری ، در گذشت او را به جنبش کارگری و خانوادۀ گرامیش تسلیت گفته و خود را در غم از دست دادن او شریک می داند .  یادش گرامی باد .

کمیته ی هماهنگی برای کمک به ایجاد تشکل های کارگری

88/11/16

www.khamahangi.com

www.komitteyehamahangi.blogfa.com

komite.hamahangi@gmail.com

بازگشت به بالا

 

 خانواده محمود صالحی : پیام تسلیت به کارگران ایران و خانواده محترم خسروشاهی

با کمال تاسف امروز 15/11/88 با خبر شدیم که یدالله خسروشاهی کارگر مبارز و یکی از رهبران جنبش سندیکایی در ایران که سالها در سنگر مبارزه برای رهایی طبقه کارگر از هیچ کوششی فروگذاری نکرد در یکی از بیمارستان های لندن جان خود را از دست داد .

 ما ضمن ارج نهادن به تلاش‌هاي اين انسان انقلابی در راه رهائي طبقه كارگر، درگذشت او را به خانواده، رفقایش و جنبش کارگری ایران تسلیت می گوییم و خود را در غم از دست دادن اين انسان شريف و مبارز و حامي خستگي ناپذير طبقه  كارگر شریک می دانیم.

یادش گرامی و راهش پر رهرو  

سقز 16/11/88

خانواده محمود صالحی

بازگشت به بالا

پیام تسلیت در باره درگذشت رفیق یدالله خسروشاهی e

 

با کمال تاسف با خبر شدیم که رفیق یدالله خسروشاهی از رزمندگان قدیمی جنبش کارگری ایران بامداد روز پنجشنبه در بیمارستانی در لندن درگذشت . وی هم در دوره  استبداد سلطنتی  و هم در  دوره  استبداد جمهوری اسلامی در صفوف جنبش کارگری و برای آزادی و برابری مبارزه میکرد و در هر دو رژیم سال ها در زندان بسر برد.

یدالله خسروشاهی  قبل از انقلاب از جمله فعالین سندیکایی کارگران نفت بود و در سال 1349 به عنوان نماینده کارگران پالایشگاه تهران  و در سال 1351 به عنوان دبیر سندیکای پالایشگاه تهران انتخاب شد. یدالله که در سال 1357 در اثر جنبش انقلابی مردم ایران همراه با زندانیان سیاسی دیگراز زندان ستمشاهی  آزاد شده بود به فعالیت خود در صفوف جنبش کارگری ایران ادامه داد و پس از انقلاب که شورای سراسری کارکنان شرکت نفت شکل گرفت یکی از نمایندگان منتخب کارگران در این شورا بود. اما حکومت اسلامی که تشکل های مستقل کارگران و زحمتکشان را و بویژه در صنایع کلیدی تحمل نمیکرد در سال 1361 شورای کارکنان صنعت نفت را منحل اعلام کرد و نمایندگان منتخب کارگران و ازجمله یدالله را به زندان افکند.

یدالله خسروشاهی در سال 1365 پس از آزادی از زندان ناچار به ترک ایران شد. اما در تبعید همچنان به مبارزه خود ادامه داد و تا پایان حیات پیگیرانه  در حمایت از جنبش کارگری ایران فعالانه تلاش کرد.

ما فقدان تاسف بار یدالله خسرو شاهی را به همه فعالان جنبش کارگری و رفقا ی هم رزم او و خانواده عزیز و  وهمه دوستان و آشنایان او تسلیت میگوییم .

کمیته مرکزی سازمان کارگران انقلابی ایران ( راه کارگر )

4 فوریه 2010 ــ 15 بهمن 1388

سایت راه کارگر:

بازگشت به بالا

یدالله خسروشاهی از میان ما رفت

طبقه کارگر یک رهبر و یک فعال سرسخت خود را از دست داد

امروز صبح یدالله خسرو شاهی را از دست دادیم. نام یدالله خسروشاهی از تاریخ مبارزاتی طبقه کارگر ایران و بخصوص از تاریخ مبارزه کارگران نفت ایران جدائی ناپذیر است. یدالله یکی از نمایندگان کارگران نفت بود که هیچ چیز جز منفعت طبقه کارگر راهنمای او نبود. یدالله نمونه یک کارگر آگاه به تمایز طبقاتی خود از بورژوازی بود و همین واقعیت را تا آخرین لحظه زندگی خود در مقابل اوضاع کنونی ایران نمایندگی کرد.

یدالله خسروشاهی بعد از انقلاب به احزاب سیاسی نه پیوست اما همه احزاب و فعالین طبقه کارگر او را متعلق به خود میدانستند. این موقعیتی است که کمتر کسی در دنیای ما به آن دست میابد. برای شخص من و برای حزب حکمیتست آشنائی با یدالله خسروشاهی افتخاری بیادماندنی است. با از دست دادن یدالله طبقه کارگر ایران متحمل ضایعه ای عظیم شده است و جایش قابل پرکردن نیست.

از جانب خود و از جانب حزب کمونیست کارگری – حکمتیست از دست دادن این انسان بزرگ را به خانواده گرامی او و همه رفقای "اتحاد بین المللی در حمایت از کارگران ایران" تسلیت میگویم.

کورش مدرسی

۴ فوریه ۲۰۱۰ – ۱۵ بهمن ۱۳۸۸

بازگشت به بالا


   رفقای گرامی

 

با تأسف و اندوه بسیار خبر درگذشت رفیق یداله خسرو شاهی را دریافت کردیم

ما فقدان رفیق یداله را به جنبش کارگری ایران و خانواده او تسلیت می گوییم

مسئولان سایت آذرخش

 

بازگشت به بالا

به یاد کارگر مبارز یدالله خسرو شاهیh

با کمال تاسف با خبر شدیم که یدالله خسرو شاهی فعال جنبش کارگری به دلیل  سکته مغزی در لندن درگذشت.

یدالله خسرو شاهی از کارگران مبارز و با تجربه ای بود که از دوران جوانی مبارزه خود را آغاز کرد. او در دهه 40 شمسی در اوج خفقان و دیکتاتوری رژیم پهلوی به فعالیت سندیکایی رو آورد و  برای متشکل کردن کارگران  کمر همت بست. در نتیجه تلاش او در سال 1349 سندیکای کارگران شرکت نفت در پالایشگاه  تهران بینانگذاری شد. او به دلیل استواری و پایداری در مبارزه و وفاداری به آرمانهای طبقه کارگر از طرف کارگران بعنوان دبیر اول آن سندیکا انتخاب شد. در سال 1353 یدالله به همراه همزنجیرانش توانست اعتصاب یک هفته ای را در پالایشگاه تهران با موفقیت سازمان دهد. به همین خاطر وجود او خاری شد در چشم رژیم شاه. متعاقب آن اعتصاب وی از طرف ساواک دستگیر و به جرم «ایجاد اغتشاش در صنعت نفت» و «نشر و چاپ کتابهای ضاله» در بیدادگاه شاه به 10 سال حبس محکوم شد.

اما طولی نکشید که پس از 4 سال و با شروع انقلاب 57 یدالله خسرو شاهی به همراه  سایر زندانیان سیاسی آزاد شد.

او پس از آزادی بار دیگر در صف اول مبارزات کارگران نفت قرار گرفت. بهمراه دیگر یارانش در پالایشگاه نفت در ابتدا «کمیته مخفی اعتصابات کارگران نفت» را سازمان داد که در ادامه این کمیته به «سندیکای کارگران پالایشگاه تهران» و سپس به  «شورای سراسری کارکنان نفت» متشکل از کارکنان صنایع نفت، پتروشیمی و گاز در سراسر ایران تکامل یافت. یدالله از جانب نفتگران به عنوان یکی از اعضای این شورا انتخاب شد. با تلاش آگاهگرانه افراد مبارزی مانند یدالله خسرو شاهی بود که کارگران نفت توانستند نقش تاریخی در انقلاب 57 ایفا کنند و با اعتصاب خود لوله های نفت را ببندند و یکی از شریان های حیاتی رژیم شاه را قطع کنند و سرنگونی آنرا تسریع کنند.

با به قدرت رسیدن جمهوری اسلامی یدالله به مبارزات خود در دفاع از حقوق کارگران ادامه داد. زمانی که در سال 1361 به دستور احمد توکلی وزیر کار و غرضی وزیر نفت، شوراهای نفت منحل اعلام شدند، یدالله به همراه دیگر  فعالین شورا دستگیر و به زندان افکنده شد.

یدالله خسرو شاهی پس از آزادی از زندان در سال 1365 ناگزیر راهی خارج کشور شد. اما  مبارزه اش در تبعید ادامه یافت. او تا زمان مرگ به افشای ماهیت ضد کارگری رژیم جمهوری اسلامی پرداخت.  او همواره تلاش می کرد که در صحنه های مختلف مبارزاتی صدای حق خواهی کارگران ایران باشد. او  آخرین فعالیتهایش را در چارچوب تشکل «اتحاد بین المللی در حمایت از کارگران در ایران» به پیش می برد.

ما درگذشت یدالله را به همسر، کلیه دوستان و رفقای همرزم و اعضای فامیل اش تسلیت می گوییم و خود را در غم از دست دادنش با آنان شریک می دانیم.

باشد تا نسل جوانی که امروزه پا به میدان مبارزه گذاشته از میراث مبارزاتی که یدالله از خود بر جای گذاشته بهره مند شود.

باشد تا روحیه مبارزاتی اش، پشتکاری و خستگی ناپذیری اش در دفاع از منافع کارگران فراگیر شود.

بی شک در صحنه های گوناگون مبارزه کارگران و تمامی ستمدیدگان برای سرنگونی  جمهوری اسلامی و برقراری جامعه ای عاری از ستم و اسثتمار، خاطرات پر شور یدالله خسرو شاهی از اعتصاب قهرمانانه نفتگران در انقلاب 57  همچون ترانه ای در میان مردم ترنم خواهد شد.

 

حزب كمونيست ايران (ماركسيست _ لنينيست _ مائوئيست)

16 بهمن 1388

 آدرس تارنماwww.sarbedaran.org

 آدرس پستيpostfach 900211, 51112 koln, Germany

 پست الكترونيكيHaghighat@sarbedaran.org

 بازگشت به بالا

درفقدان همراهمان یداله خسروشاهی

خبرش که آمد بُهت زده وماتم زده شدیم، دریغ ودردکه دیگریاردرینمان درمیان مانیست، اوکه فرزند کاروزحمت بود.

دراین وانفسای بربریت عریان سرمایه، کدامین را به جایش بنشانیم. چه کسی دیگرتاریخ شفاهی نفتگران راخواهدگفت.

مگرنه اینکه نیم قرن با آنان زیسته بودومگرنه اینکه ازتلاش گران سندیکای پالایشگاه تهران بود ومگرنه اینکه همین ها گلوی رژیم سرمایه داری شاه رامی فشرد.

همین چندهفته پیش بودکه پژواک اعتصاب کارگران ذوب آهن اصفهان طنین انداخته بود،بازهم شاهد بودیم که یداله درمصاحبه اش به تجربۀ کارگران نفت می پردازد.اوبه خوبی می دانست که درانقلاب آینده کارگران، حرف آخررا نفتگران خواهند زد.

یداله پاره ای ازتن این جنبش بوده وخواهد ماند. گزاف نگفته ایم؛ که این استخوان خُرده کردۀ جنبش کارگران نفت، نه فقط متعلق به گذشته وحال این جنبش، که همانند یوسف افتخاری وعلی امیدها متعلق به آیندۀ این جنبش می باشد،وبطورقطع اندوخته هایش درآیندۀ این جنبش نقش خواهند زد.

اواکنون درمیان مانیست ومامانده ایم باانبوهی ازخاطره بااو

کمیته همبستگی باکارگران ایران- هامبورگ

پنجم  فوريه ٢٠١٠

بازگشت به بالا

پیام  به‌ همسر رفیق یدالله‌ خسروشاهی:

جهان گرامی؛ خاطرات گران بهائی رااز یدی عزیز به‌ یادداریم،در زمان حکومت شاهی سرفرازانه‌ اسارت را به‌ سخره‌ می گرفت،در هنگامه‌ قیام به‌ مثابه‌سخن گوی شوراهای کاگری شرکت ملی نفت خوش درخشید وبنا به‌ غریزه‌ وتعهد طبقاتیش اسارت بدست حکومت اسلامیان را به‌ جان خریدولی به ‌مسخ شوراهای کارگری به‌  نام جعلی" شورای اسلامی" تن در نداد ودرجلای وطن اجباری هیچگاه‌ رسالت انسانی طبقاتی خودرا فراموش نکرد بویژه‌ در این دهساله‌ اخیرهم چون شخصیت برجسته ‌"اتحادبین المللی دفاع ازکارگران ایران" آنچه‌را درتوان داشت،در افشای زجر وستمی که‌ بر کارگران ایران درتحت حکومت اسلامی اعمال می‌شود فروگذارنکرد ، در این روند بدیهی است که‌ همیاری شیرزنی چون تو پیمودن این راه را برای او هموار می کرد،این واقعیتی است که‌ اودیگردرکنار مانیست اما این هم واقعیت است که‌ او در ما ،به‌ حیات پرثمرش ادامه‌ میدهد این قانون گریز ناپذیر تدام زندگی ومبارزه‌ است ما او را از دست نداده‌ ایم  بلکه‌ اورا درخود جاودانه‌ کرده‌ ایم، او در یاد انسانهائی که‌ هم چون او برای دنیائی انسانی که‌ دیگر سرمایه‌ حرف اول را نمیزند ووقاحت بهره‌ کشی انسان از انسان بر همگان عیان میشود ومرز آزادی هرکس آزادی دیگری است جاودانه‌ خواهد بود، یادش گرامی و راهش پر رهرو باد

یوسف اردلان

پاریس شانزدهم بهمن 1388پنجم ژانویه ‌2010

بازگشت به بالا

یدالله خسروشاهی، فعال سرشناس و مبارز کارگری

یدالله خسروشاهی، فعال سرشناس و مبارز کارگری از میان ما رفت
یدالله خسروشاهی، فعال سرشناس و مبارز خستگی ناپذیر جنبش کارگری ایران بامداد روز پنجشنبه ٤ فوریه ۲٠١٠ در بیمارستانی در لندن درگذشت. یدالله روز دوشنبه دوم فوریه ٢٠١٠، به دنبال عارضه مغزی به بیمارستان منتقل شد. متاسفانه تلاش پزشکان برای نجات جان این مبارزه کارگری به جائی نرسید.
یدالله خسرو شاهی از رهبران با نفوذ جنبش کارگری ایران در دوران ستم شاهی بود و در جریان قیام ضدسطلنتی مردم نقش موثری در اعتصابات شرکت نفت داشت. وی بعد از پیروزی قیام در صفوف سازمان چریک های فدائی خلق ایران به مبارزات خود ادامه داد. در سال ۶١ دستگیر و چند سالی را در زندان گذراند. بعد از آزادی از زندان در سال ۱٣۶۵ناگزیر به ترک ایران و  زندگی در تبعید شد. وی در تبعید نیز یک لحظه از مبارزه طبقاتی دست برنداشت و  پیگیرانه به فعالیت های خود در رابطه با جنبش کارگری ایران ادامه داد.
یدالله در سال ۱٣۴۹ از طرف کارگران شرکب نفت به عنوان نماینده کارگران پالایشگاه تهران انتخاب شد. در سال ۱٣۵۱ با تلاش کارگران، سندیکای کارگران پالایشگاه تهران سازماندهی شد که وی دبیر این سندیکا شد. در سال ۱٣۵٣ پس از یک اعتصاب موفق یک هفته ای که بخشی از خواسته های کوتاه مدت کارگران متحقق شد، وی توسط ساواک دستگیر و پس از محاکمه به جرم "ایجاد اغتشاش در صنعت نفت" و "چاپ کتابهای ضاله" به ۱۰ سال زندان محکوم شد. وی در سال ۱٣۵۷ همراه با سایر زندانیان سیاسی آزاد شد.
یدالله به همراه بخشی از فعالین کارگری نفت، ابتدا کمیته مخفی اعتصابات را سازماندهی کرد که این کمیته در تداوم فعالیت خود به سندیکای مشترک کارکنان صنایع نفت و گاز و پتروشیمی مبدل شد. پس از آن شوراهای کارگری در محیط نفت و گاز و پتروشیمی شکل گرفت که با پیوستن این شوراها به یکدیگر، شورای سراسری کارکنان صنایع نفت سازماندهی شد که وی یکی از نمایندگان منتخب کارگران در این ارگان بود. در سال ۱٣۶۱ به دستور احمد توکلی وزیر کار و غرضی وزیر نفت، شوراهای نفت منحل اعلام شد و وی به همراه تمامی فعالین شوراها دستگیر و به زندان افکنده شد.
جنبش کارگری و انقلابی ایران یار مبارز و خستگی ناپذیری را از دست داد.
یادش گرامی، راه مبارزه طبقاتی اش پررهرو باد!
کانون زندانیان سیاسی ایران(در تبعید)

٤ فوریه ۲٠١٠ برابر با ١۵ بهمن ١٣٨٨

بازگشت به بالا

 امیر پیام: برای رفیق یداله خسرو شاهی

یداله خسرو شاهی فعال قدیمی و از رهبران سرشناس جنبش کارگری ایران از میان ما رفت. او مظهر اعتراض طبقه کارگر به سرمایه داری ایران و دولت های سلطنتی و اسلامی آن بود. یداله خسرو شاهی نه فقط یک هم طبقه ای و همرزم، و یک مبارزه پرولتاریایی پیگیر و خستگی ناپذیر، بلکه همچنین رفیقی صمیمی و بی ریا و پرعاطفه و آموزگاری بزرگوار بود. قلب تپنده او از حرکت باز ایستاد. اما نزدیک به نیم قرن پیکار طبقاتی وی سرشار از درس ها و سنت های ماندگار و پر ارزشی است که  راهنمای مبارزه طبقاتی کارگران در ایران خواهد بود. یادش گرامی و راهش ادامه باد.

۴ فوریه ۲۰۱۰

بازگشت به بالا

در گذشت رفیق و دوست عزیزمان یدالله خسرو شاهی را به خانواده و طبقه کارگر تسلیت می گوییم

باكمال تاسف باخبر شدیم یدالله خسروشاهی دوست و رفیق گرامی مان كه سالها در سنگر مبارزه براي رهايي  طبقه كارگر از هيچ كوششي دریغ نكرد  در روز پنجشنبه ٤ فوریه ٢٠١٠ بر اثر سکته مغزی در سن ٦٧ سالگی از ميان ما رفت..

یدالله یکی از مدافعان برجسته حقوق کارگران ایران بود که  با تمام  وجود  برای تحقق  آرمان های طبقه کارگر ایران تلاش کرد.

در گذشت  این دوست و انسان شریف  را به خانواده و طبقه کارگر ایران تسلیت می گوییم و خودمان را در غم از دست دادن اين دوست عزیز وحامي خستگي ناپذير كارگران شریک می دانیم.

یادش را گرامی باد

از طرف: مظفر فلاحی و خانواده

بازگشت به بالا

 در مورد جانباختن یدالله خسروشاهی

 

با نهایت تاسف اطلاع یافتیم که رفیق گرانقدر یدالله خسروشاهی از چهره های سرشناس و بر جسته جنبش کارگری ایران پس از دو بار سکته مغزی پی در پی ساعت 5 صبح امروز  پنجشنبه  پانزدهم بهمن 1388 در بیمارستانی در شهر لندن در گذشته است.

یدالله خسروشاهی از رهبران سرشناس جنبش کارگری ایران بود که سالهایی از عمر خود را در زندانهای رژیم شاه و رژیم جمهوری اسلامی بسر برد. وی در جریان انقلاب ایران در سال 1357 از جمله نمایندگان شوراهای کارگران صنعت نفت ایران بود. بدنبال حمله رژیم جمهوری اسلامی به شوراها و تشکل های کارگری یدالله دستگیر و در زندانهای رژیم اسلامی تحت آزار و شکنجه قرار گرفت. وی پس از آزادی از زندان مجبور به ترک ایران گردیدو فعالیتهای خود را در حمایت از جنبش کارگری ایران در خارج کشور پیگیرانه ادامه داد.  بدون شک فقدان این عزیز از دست رفته خسارتی برای جنبش کارگری رو برشد ایران خواهد بود. فقدانی که جبران آن به درس گیری از وفاداری و سخت کوشی چهره ای چون یدی خسرو شاهی  نیاز خواهد داشت.

ما در گذشت این همراه  دیرین جنبش کارگری ایران را به خانواده این عزیز، دوستان  و رفقای او صمیمانه تسلیت می گوئیم و خود را در اندوه آنان شریک می دانیم.

 

کمیته اجرایی حزب کمونیست ایران

15 بهمن 1388

4 فوریه 2010

بازگشت به بالا

در غم درگذشت یدالله خسروشاهی خود را شریک می دانیم

فعالین جنبش لغو کار مزدی

لحظاتی پیش خبر یافتیم که رفیق یدالله خسروشاهی از فعالین سیاسی و سندیکائی سرشناس جنبش کارگری ایران به دلیل  سکته مغزی جان خویش را از دست داده است. یدالله، مبارزه برای سازمانیابی سندیکائی کارگران را از دهه ها پیش، در عنفوان جوانی و از همان سال های نخست کار در شرکت نفت آغاز کرد.

سراسر زندگی خویش را وقف این کار و تحقق این هدف نمود. در همین راستا برای مدت ها پیگرد، شکنجه و آزار نیروهای اهریمنی ساواک را به جان خرید، سال های زیادی را در زندان های رژیم جنایتکار شاه به سر آورد. به دنبال شکست انقلاب سال 57 و تهاجم سبعانه دولت جمهوری اسلامی سرمایه داری به جنبش کارگری، مجدداً توسط قوای سرکوب سرمایه اسیر شد و چند سال را در سیاهچال های این رژیم دژخیم به سر برد. یدالله خسروشاهی به دنبال تحمل همه این گرفتاری ها، اسارت ها و  شکنجه ها، بسان شمار کثیر فعالین سیاسی و کارگری ایران مجبور به فرار شد. او دو دهه اخیر در خارج کشور زیست اما حتی لحظه ای از ادامه فعالیت های سندیکائی خود و مبارزه برای تحقق مطالبات معیشتی و رفاهی کارگران ایران باز نأیستاد. غم از دست دادن یدالله غم مشترک همه ماست و ما به سهم خود درگذشت او را به افراد خانواده اش، به همه دوستان وی و تمامی فعالان جنبش کارگری تسلیت می گوئیم.

فعالین جنبش لغو کار مزدی

بازگشت به بالا

در گذشت یدالله خسروشاهی، فعال قدیمی جنبش کارگری ایران
اطلاعیه ی دفتر سیاسی کومله زحمتکشان کردستان

پنج‌شنبه  ۱۵ بهمن ۱٣٨٨ –  ۴ فوريه ۲۰۱۰

  با کمال تاسف، یدالله خسروشاهی، از رهبران سرشناس و مبارز خستگی ناپذیر جنبش کارگری و چهره برجسته جنبش چپ و سوسیالیستی ایران بامداد روز پنجشنبه ٤ فوریه ۲٠١٠ در بیمارستانی در لندن درگذشت. یدالله خسرو شاهی روز دوشنبه دوم فوریه ٢٠١٠، به دنبال عارضه مغزی به بیمارستان منتقل شد. متاسفانه تلاش پزشکان برای نجات جان این مبارز جنبش کارگری به جائی نرسید.
یدالله خسروشاهی یکی از فعالین و رهبران شناخته شده و زحمتکش جنبش کارگری ایران بود که به دلیل مبارزات کارگری خود سالیان طولانی را در زندان های رژیم مستبد پهلوی و جمهوری اسلامی سپری کرد. وی از جمله نمایندگان کارگران صنعت نفت ایران و شوراهای کارکنان صنایع نفت بود که بدنبال سرکوب شوراها و تشکلات مستقل کارگران نفت توسط جمهوری اسلامی و سپری کردن سال های دیگری در زندان مجبور به ترک ایران گردید. با این وجود لحظه ای از تلاش در حمایت از جنبش کارگری ایران دست برنداشت و در خارج کشور نیز به برجسته ترین و فعال ترین و شناخته شده ترین چهره جنبش کارگری ایران تبدیل شد. یدالله یکی از مدافعان برجسته حقوق کارگران و از پیگیرترین مبارزان جنبش کارگری ایران بود که با تمامی وجود و بیش از چهار دهه برای تحقق آرمان های طبقه کارگر ایران تلاش کرد.
رفیق یدالله خسرو شاهی که سراسر زندگی اش را وقف پیکار در راه حقوق کارگران و سازماندهی جنبش کارگری نمود، نسبت به دیگر جنبش های اجتماعی نه تنها بی تفاوت نبود که برای اتحاد مبارزاتی این جنبش ها دارای دیدگاه روشن و منسجمی بود. جنبش زنان و جنبش خلق های ایران و دانشجویان برای او به مثابه بخشی از پیکار عظیم اجتماعی او در زندگی پر رنج و مشقت خود و دیگر کارگران به مسیر پرتلاش پیکارهای اجتماعی کشیده شد و به حق به چهره ماندگار آن بدل گشت. در طی ٣۰ سال گذشته از دوستان وهمکاران نزدیک کومه له بود و تا آخرین لحظات زندگی خود به دوستی و همکاری با کومه له پرداخت و از جنبش آزادی خواهی کردستان همواره به حمایت برمی خواست. درگذشت یدالله خسروشاهی ضایعه ای بزرگ برای جنبش کارگری ایران است. دفتر سیاسی و اعضا کمیته مرکزی و همه صفوف کومه له درگذشت او را به خانواده و فعالین جنبش کارگری و سوسیالیستی ایران تسلیت می گوید و خود را در غم از دست دادنش شریک می داند.

دفتر سیاسی کومله زحمتکشان کردستان
۱۵ بهمن ۱۳۸۸
۴ فوریه ۲۰۱۰

بازگشت به بالا

 جنبش كارگری ایران یكی از وفادارترين یاران خود را از دست داد!

امروز با كمال تاسف اطلاع یافتیم که جنبش كارگری یار دیرین و یكی از رهبران ارزشمند خود، رفیق یدالله خسروشاهی را برای همیشه از دست داد. رفیق یدالله خسروشاهی كه روز ٢ فوریه دچار سكته مغزی شده بود، روز ٣ فوریه بار دیگر دچار سكته مغزی دیگری می شود و ساعت ٥ صبح روز ٤ فوریه در سن ٦٧ سالگی چشم از جهان فروبست.

یدالله خسروشاهی كه ازجمله از نمایندگان كارگران صنعت نفت و شورای سراسرى كاركنان صنایع نفت ايران بود، بیش از نیم قرن در راه رهائی كارگران و زحمتكشان فعالیت پیگیر و وقفه ناپذیر كرد. او سالهاى زيادى از زندگی خود را در مبارزه با پاسداران سرمایه در رژیمهای سلطنتی و جمهوری اسلامی در زندانها گذراند و متحمل سختيهاى بسيار و شكنجه هاى وحشيانه شد.

مرگ رفیق یدالله خسروشاهی ضایعه ای بزرگ برای جنبش کارگری ایران است. جای او برای همیشه در میان ما خالی خواهد ماند. ما در شورای پشتیبانی از مبارزات مردم در ایران (تورنتو- کانادا) مرگ نابهنگام رفیق یدالله خسروشاهی، یار، رهبر و همراه  دیرین جنبش کارگری ایران را به خانواده، دوستان و رفقای او صمیمانه تسلیت می گوییم و خود را در غم و اندوه آنان شریک می دانیم.

شورای پشتیبانی از مبارزات مردم در ایران (تورنتو- کانادا)

٤ فوريه ٢٠١٠

shora.poshtibani@yahoo.com / 416-997-2945

 

بازگشت به بالا

كارگران ايران خودرو  در گذشت نابهنگام یدالله خسرو شاهی را به طبقه كارگر تسلئيت مي گويند

دوستان وهمكاران گرامي

باكمال تاسف باخبر شديم یدالله خسروشاهی كارگر مبارزي كه سالها در سنگر مبارزه براي رهائي كارگران از هيچ كوششي فروگزار نكرد امروز پنجشنبه 15 بهمن  از ميان ما رفت.

خسروشاهي كارگري  كه در راه مبارزه با ستم سرمايه داري تازيانه  وزندان و شلاق هر دو رژيم سرمايه داري رابرتن خود احساس كرد هرگز سنگر مبارزه را ترك نكر وتا آخرين لحظه عمر براي رهائي كارگران مبارزه كرد

یدالله یکی از مدافعان برجسته حقوق کارگران و از پیگیرترین مبارزان جنبش کارگری ایران بود که  با تمامی  وجود  وبیش از چهار دهه  برای تحقق  آرمان های طبقه کارگر ایران تلاش کرد .

ما كارگران ايران خودرو ضمن ارج نهادن  به تلاش هاي اين انسان بزرگ  در راه رهائي طبقه كارگر   در گذاشت  او را به خانواده ، رفقایش و جنبش کارگری ایران تسلیت می گوپیم و خود را در غم از دست دادن اين انسان شريف ومبارز وحامي خستگي ناپذير كارگران شریک می دانیم .

 

یادش را گرامی می داریم

جمعي از كارگران ايران خودرو

خودروكار

بازگشت به بالا

با اندوه و تاسف بسیار رفیق یدالله خسروشاهی از رهبران جنبش کارگری ایران درگذشت.

رفیق یدالله خسروشاهی از سالهای قبل از انقلاب بهمن در جنبش کارگری ایران فعال و از رهبران سندیکای کارگران صنعت نفت بود. رژیم شاه فعالیت سندیکایی وی را تاب نیاورد و رفیق یدالله را دستگیر و در بیدادگاههای نظامی به حبس محکوم کرد.

زنده یاد یدالله خسروشاهی با اعتلای جنبش ضد دیکتاتوری از زندان آزاد و به فعالیت مجدد در جنبش کارگری پرداخت. با یورش وحشیانه رژیم جمهوری اسلامی به نیروهای سیاسی و فعالان اجتماعی، رفیق یدالله نیز دستگیر و در بیدادگاههای رژیم به زندان محکوم شد. مدتی پس از آزادی رفیق یدالله مجبور به ترک ایران شد. در خارج از کشور نیز دست از فعالیت برنداشت و به طور مستمر در پشتیبانی از جنبش کارگری ایران تلاش می کرد.

بدون شک با درگذشت یدالله خسروشاهی، جنبش کارگری و جنبش آزادیحواهی مردم ایران یکی از یاران صدیق و پیگیر خود را از دست داده است.

درگذشت رفیق مبارز یدالله خسروشاهی را از جانب خودم و از طرف رفقایم در سازمان چریکهای فدایی خلق ایران به خانواده او و به فعالان جنبش کارگری و جنبش اجتماعی مردم ایران تسلیت می گویم.

مهدی سامع

پنج شنبه 15 بهمن 1388 برابر با  4 فوریه 2010

بازگشت به بالا

جنبش کارگری، مبارز کهنه کار دیگری را از کف داد

با تاسف فراوان از مرگ یدالله خسرو شاهی، کارگر مبارزی که حامل تجربه ده ها سال مبارزه علیه نظام سرمایه داری و دو رژیم استبداد سلطنتی و ارتجاع اسلامی بود، با خبر شدیم. از دست دادن کسانی که منافع خود را در منافع جمع می بینند و سرزندگی و خوشبختی را با حضور دائم در سنگرهای مبارزه برای رهایی محرومان معنی می کنند، همیشه سنگین است. در عین حال، همه ما باید بکوشیم که جای خالی هر مبارزی را با فداکاری و تلاش بیشتر پر کنیم. افراد هر چه بیشتری را به ویژه از نسل پر شور جوان و تشنگان آگاهی طبقاتی ـ انقلابی به صفوف نبرد در عرصه های جهانی و ملی جلب کنیم. و یاد روزهایي پر افت و خیزی که سرخوشانه همدوش با مبارزانی که امروز در میان ما نیستند می رزمیدیم را به منبع انرژی و الهام تبدیل کنیم برای مبارزاتی که پیش رو داریم.

یاد یدالله خسرو شاهی را گرامی می داریم و مرگ او را به یاران و بستگانش تسلیت می گوییم.

جمعی از فعالین کارگری

15 بهمن 1388

http://jafk.blogfa.com/
 

بازگشت به بالا

یدالله خسروشاهی مبارز بزرگ جنبش کارگری از میان ما رفت!

باور این امر ساده نیست، که یکی از مبارزین گرانمایه جنبش کارگری که از نزدیک او را می شناختیم  به یکباره ما را وداع گوید.

رفیق یداله خسروشاهی با کوله باری از تجربه و اخلاص طبقاتی  از میان ما رفت. او  یکی از رهبران شناخته شده  مبارزات طبقاتی  نفتگران در رژیم شاه و جمهوری اسلامی بود و به همین دلیل رنج حبس و شکنجه در دو رژیم  را به جان خرید.

رفیق یدالله این مبارز پیشرو جنبش کارگری با وجود بیماریِ مُزمنی که درچندسال گذشته او را بارها به بیمارستان رهسپار و به تیغ جراحی سپرده بود، همچنان سرزنده وفعال تا آخرین روزهای حیاتش بعنوان یکی از رهبران پر تلاش جنبش کارگری زبان،قلم وعملش درخدمت طبقۀ کارگر  بود.

به راستی  وی  نمایندۀ زندۀ بخشی از تاریخ طبقه کارگر ایران بود . طبقه کارگر با از دست دادن یداله  با  فردی  وداع  گفت که این تجربه  در او تبلور یافته بود.  فقدان یداله خسروشاهی و فعالینی چون او  ضایعه ای بزرگ برای طبقۀ کارگر است .  قدردانی از او و جبران بخشی از این ضایعه، تنها با مرور اسناد شفاهی  و کتبی باقیمانده از وی ممکن است.

وی  در حالی ما را تنها گذاشت که  جنبش کارگری ایران بیش از هر زمان به تجربه عمیق و مستقیم او  که حاصل  پنج دهه مبارزه بی وقفه بود  نیاز داشت.

 ما در این اندوه شریکیم و درگذشت او را به خانواده و بستگان عزیزش و به طبقه  کارگر تسلیت می گوئیم.

یادش گرامی باد

محسن خوش بین

وحید صمدی

مجیدارژنگ

چهارم فوريه ٢٠١٠

بازگشت به بالا

با کمال تاسف خبر درگذشت یدالله خسروشاهی را شنیدیم و بسیار متاسف شدیم

با چمدانی از آرزوهای دیرینه برای جنبش کارگری ایران از میان ما رفت.

یدالله خسروشاهی از فعالین جنبش کارگری و یار زحمتکشان و کارگران ایران از میان رفت.

بار سنگین و پرمشقت و زجر زندان های رژیم شاه و جمهوری اسلامی را بر دوش داشت و از میان ما رفت.

ما نهادهای همبستگی با کارگران ایران یاد یدالله خسروشاهی را گرامی می داریم و تاسف عمیق خود را در از دست دادن یدالله را به دوستانش و بویژه خانواده محترم او تسلیت عرض می کنیم.

خانه ای که دوست در آن نیست،

نگاه­مان را به نگاه یارانش می آویزیم

چه صدایی ما را به ملاقات همسایه خواهد برد

و

چه کلماتی ما را

در انتظار پر قوت بهار به پیوند خواهند کشید؟

یادش گرامی باد.

نهادهای همبستگی با کارگران ایران

كميته همبستگى با جنبش كارگرى ايران- استراليا proletarianunite@gmail.com

کمیته دفاع از کارگران ایران – نروژ cdkargari@gmail.com

همبستگی سوسیالیستی با کارگران ایران – فرانسه sstiran@yahoo.fr

کانون همبستگی با کارگران ایران – فرانکفورت و حومه kanoonhf_2007@yahoo.de

کانون همبستگی با جنبش کارگری ایران – هانوفر kanon.hannover@yahoo.de

کمیته همبستگی کارگران ایران و سوئد isask@comhem.se

کانون همبستگی با کارگران ایران – گوتنبرگ kanounhambastegi@gmail.com

انجمن کارگری جمال چراغ ویسی ankjch@yahoo.co.uk

شبکه همبستگی کارگری iranwsn@fastmail.fm

اتحاد چپ ایرانیان واشنگتن leftalliance@yahoo.com

کمیته حمایت از کارگران ایران تورنتو کانادا toronto_committee@yahoo.ca

بازگشت به بالا

جمعی از کارگران پیشرو تبعیدی /سوییس

یدالله خسرو شاهی ،رفیقی گرانقدر از میان ما رفت !

درکمال ناباوری رفیق یدالله ،امروز پنجشنبه ٤ فوريه ٢٠١٠ از ميان ما رفت. يدالله كه در تاريخ ٢ فوريه دچار سکته مغزی شده بود، دیروز بعد از ظهر وضعیت جسمانی اش  در بیمارستان رو به وخامت گذاشت و متخصصان بعد از آزمایش به اعضای خانواده و دوستانى که در بیمارستان حضور داشتند اطلاع دادند كه او برای دومین بار دچار سکته مغزی شده است. رفيق يدالله ساعت ٥ صبح امروزبا قلبی مالامال از محبت به کارگران وزحمتکشان ونفرتی عمیق ازنظام سرمایه داری و رژیم فاشیست جمهوری اسلامی دندان خشم برجگر خسته بست واز میان ما رفت.

يدالله خسروشاهى يكى از فعالين و رهبران شناخته شده و زحمتكش جنبش كارگرى ايران بود كه بخاطر فعاليتهاى كارگرى خود سالهاى زيادى را در زندانهاى رژيم سلطنتى و جمهورى اسلامى گذرانيد. وى از جمله نمايندگان كارگران صنعت نفت ايران و شوراهاى كاركنان صنايع نفت بود كه بدنبال سركوب شوراها و تشكلات مستقل كارگران نفت توسط جمهورى اسلامى و سپرى كردن سالهاى ديگرى در زندان مجبور به ترك ايران گردید اما لحظه ای از تلاش در جهت حمايت از جنبش كارگرى ايران دست برنداشت.  
يدالله در سال ۱٣۴۹ از طرف کارگران شرکب نفت به عنوان نماينده کارگران پالايشگاه تهران انتخاب شد. در سال ۱٣۵۱ با تلاش کارگران، سنديکای کارگران پالايشگاه تهران سازماندهی شد که وی دبير اين سنديکا شد. در سال ۱٣۵٣ پس از يک اعتصاب موفق يک هفته ای که بخشی از خواسته های کوتاه مدت کارگران متحقق شد، وی توسط ساواک دستگير و پس از محاکمه به جرم "ايجاد اغتشاش در صنعت نفت" و "چاپ کتابهای ضاله" به ۱۰ سال زندان محکوم شد. وی در سال ۱٣۵۷ همراه با ساير زندانيان سياسی آزاد شد.

يدالله به همراه بخشی از فعالين کارگری نفت، ابتدا کميته مخفی اعتصابات را سازماندهی کرد که اين کميته در تداوم فعاليت خود به سنديکای مشترک کارکنان صنايع نفت و گاز و پتروشيمی مبدل شد. پس از آن شوراهای کارگری در محيط نفت و گاز و پتروشيمی شکل گرفت که با پيوستن اين شوراها به يکديگر، شورای سراسری کارکنان صنايع نفت سازماندهی شد که وی يکی از نمايندگان منتخب کارگران در اين ارگان بود. در سال ۱٣۶۱ به دستور احمد توکلی وزير کار و غرضی وزير نفت، شوراهای نفت منحل اعلام شد و وی به همراه تمامی فعالين شوراها دستگير و به زندان افکنده شد.

هرچند یدالله ی  عزیز دیگر در میان ما نیست ،اما یاد او همیشه با ماست ،رفیقی بی ادعا ،دلسوز ،که تمام عمر خود را در خدمت جنبش کارگری گذراند.

ما این ضایعه بزرگ ،فقدان جبران ناپذیر رفیق یدالله را به خانواده محترم ایشان ،کلیه دوستان وآشنایان وجنبش کارگری ایران تسلیت گفته بر تداوم راهش پای میفشاریم.

نگاه کن
چه فروتنانه بر درگاهِ نجابت به خاک می‌شکند
رخساره‌یی که توفان‌اش
مسخ نیارست کرد.

چه فروتنانه بر آستانه‌ی تو به خاک می‌افتد
آن که در کمرگاهِ دریا
دست حلقه توانست کرد.نگاه کن
چه بزرگوارانه در پای تو سر نهاد
آن که مرگش میلادِ پُرهیاهای هزار شهزاده بود.نگاه کن

بازگشت به بالا